Στο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Αιματολογίας (European Hematology Association – EHA 2026), που πραγματοποιήθηκε στη Στοκχόλμη της Σουηδίας και ολοκληρώθηκε χθες, παρουσιάστηκαν ως Late-Breaking Abstract τα αποτελέσματα της διεθνούς, πολυκεντρικής μελέτης φάσης 3 SUCCESSOR-2, από τον Διευθυντή της Θεραπευτικής Κλινικής του Νοσοκομείου «Αλεξάνδρα» της Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ, τ. Πρύτανη ΕΚΠΑ, Καθηγητή Μελέτιο-Αθανάσιο Δημόπουλο.

Η μελέτη αξιολόγησε τον συνδυασμό μεζιγδομίδης, καρφιλζομίμπης και δεξαμεθαζόνης (MeziKd) έναντι του καθιερωμένου σχήματος καρφιλζομίμπης και δεξαμεθαζόνης (Kd) σε ασθενείς με υποτροπιάζον ή/και ανθεκτικό πολλαπλούν μυέλωμα, οι οποίοι είχαν προηγουμένως εκτεθεί σε λεναλιδομίδη και αντι-CD38 μονοκλωνικά αντισώματα (δαρατουμουμάμπη, ισατουξιμάμπη). Η μεζιγδομίδη (mezigdomide) αποτελεί ένα καινοτόμο ανοσοτροποποιητικό παράγοντα με αντι-μυελωματική δράση που ανήκει στην κατηγορία των τροποποιητών της E3 λιγάσης ουβικιτίνης cereblon (CELMoD). Χορηγείται από του στόματος με τη μορφή χαπιού.

Τα αποτελέσματα της SUCCESSOR-2 ήταν ιδιαίτερα ενθαρρυντικά, καθώς ο συνδυασμός MeziKd μείωσε τον κίνδυνο εξέλιξης της νόσου ή θανάτου κατά 52% σε σύγκριση με τον καθιερωμένο συνδυασμό Kd. Η διάμεση επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου ή θάνατο (Progression-Free Survival, PFS) ανήλθε σε 18,0 μήνες έναντι 8,3 μηνών, επιτυγχάνοντας το πρωτεύον καταληκτικό σημείο της μελέτης με τη διαφορά να πετυχαίνει στατιστική σημαντικότητα. Επιπλέον, σημειώθηκε μια τάση για βελτίωση της συνολικής επιβίωσης με το νέο συνδυασμό, ωστόσο απαιτείται επιπλέον διάστημα παρακολούθησης για να εξαχθούν τα τελικά συμπεράσματα.

Παράλληλα, ο νέος συνδυασμός οδήγησε σε σημαντικά υψηλότερα ποσοστά ανταπόκρισης, με συνολικό ποσοστό ανταπόκρισης 80,2% έναντι 53,4%, ενώ τα ποσοστά πολύ καλής μερικής ανταπόκρισης ή καλύτερης ανταπόκρισης σχεδόν διπλασιάστηκαν. Το όφελος παρατηρήθηκε σταθερά σε όλες τις προκαθορισμένες υποομάδες ασθενών, συμπεριλαμβανομένων εκείνων με υψηλού κινδύνου κυτταρογενετικά χαρακτηριστικά και εξωμυελική νόσο.

Το προφίλ ασφάλειας της νέας συνδυαστικής αγωγής ήταν συμβατό με προηγούμενες μελέτες της μεζιγδομίδης και δεν αναδείχθηκαν νέα ζητήματα ασφάλειας, ενώ οι ανεπιθύμητες ενέργειες αφορούσαν κυρίως ουδετεροπενία και άλλες αιματολογικές διαταραχές, ενώ ήταν σε μεγάλο βαθμό διαχειρίσιμες με την κατάλληλη υποστηρικτική αγωγή. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι περισσότερες λοιμώξεις δεν συσχετίστηκαν με σοβαρού βαθμού ουδετεροπενία.

Η σημασία των ευρημάτων υπογραμμίζεται περαιτέρω από την ταυτόχρονη δημοσίευση της μελέτης στο διεθνούς κύρους επιστημονικό περιοδικό The Lancet (το περιοδικό αυτό έχει το μεγαλύτερο δείκτη απήχησης από όλα τα ιατρικά περιοδικά), γεγονός που αναδεικνύει τη δυναμική του καινοτόμου συνδυασμού με μεζιγδομίδη ως πιθανής νέας θεραπευτικής επιλογής και ενδεχόμενου νέου προτύπου φροντίδας για ασθενείς με υποτροπιάζον ή/και ανθεκτικό πολλαπλούν μυέλωμα, εμπλουτίζοντας τη θεραπευτική φαρέτρα για τους ασθενείς με πολλαπλούν μυέλωμα. Επισυνάπτεται το πλήρες άρθρο.