Δεν μιλάμε για σχέδια επί χάρτου. Τη Δευτέρα, η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης προκήρυξε διαγωνισμό για την επιλογή συμβούλου, ο οποίος θα αναλάβει την υποστήριξη της πρώτης φάσης του έργου. Αυτή θα περιλαμβάνει 16 νοσοκομεία και ήδη έχει η εγκριθεί χρηματοδότηση ύψους 6 δις. Η προθεσμία λήγει στις 22 Δεκεμβρίου.
Για να έχουμε μία εικόνα του μεγέθους των επενδύσεων, που προωθούν οι Τούρκοι, σκεφθείτε ότι εμείς σήμερα διαθέτουμε σε όλη τη χώρα 120 νοσοκομεία (85 νομικά πρόσωπα), με σύνολο κλινών περίπου 35.000! Επίσης, σήμερα, τα νοσοκομεία μας έχουν συνολικά λειτουργικά έξοδα περίπου 1,6 δις ευρώ το χρόνο χωρίς τους μισθούς του προσωπικού.
Το ενδιαφέρον στην περίπτωση της Τουρκίας είναι ότι το έργο δεν θα γίνει από το Κράτος. Δεν έχουν σαν και εμάς μία ΔΕΠΑΝΟΜ (!). Το έργο θα αναλάβουν να φέρουν εις πέρας ιδιώτες σε μία μορφή προχωρημένου ΣΔΙΤ. Και λέω προχωρημένου γιατί ο ανάδοχος δεν θα αναλάβει μόνο να χτίσει και να εξοπλίσει τα νοσοκομεία, αλλά θα έχει και την οικονομική διαχείριση. Μάλιστα, η προκήρυξη αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να έχει και την ευθύνη για την κλινική λειτουργία των νοσοκομείων.
Αντιλαμβάνεστε ότι πρόκειται για έργο μαμούθ. Και αν τελικώς όλα εξελιχθούν ομαλά (τα έργα ΣΔΙΤ είχαν αμφιλεγόμενα αποτελέσματα στο εξωτερικό), τότε οι γείτονες θα μπουν για τα καλά και στη διεθνή ιατρική αγορά.
Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; Είναι φανερό ότι θα μπουν δυναμικά στο παιχνίδι του ιατρικού τουρισμού αλλά και στην προσέλκυση επενδύσεων από τις μεγάλες ξένες φαρμακοβιομηχανίας στον τομέα της κλινικής έρευνας. Το τουρκικό υπουργείο Υγείας έχει κάνει εκστρατεία ενημέρωσης των μεγάλων φαρμακοβιομηχανιών, φιλοδοξώντας να γίνουν το μεγαλύτερο Hub κλινικών μελετών εκτός ΗΠΑ.
Μην εκπλαγείτε λοιπόν αν τα επόμενα χρόνια η Τουρκία εξελιχθεί και σε προορισμό για τους Έλληνες γιατρούς, προς αναζήτηση καριέρας. Διότι εκεί πάσχουν οι Τούρκοι. Αν και έχουν κάνει βήματα προόδου, υστερούν ακόμη σε έμψυχο δυναμικό, τόσο σε ποιότητα όσο και σε ποσότητα.
Την ίδια ώρα εμείς βουλιάζουμε στη μιζέρια μας. Επί μήνες ακούγαμε τον Άδωνι για βαρύγδουπα σχέδια στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας. Μέχρι σήμερα, όμως, έχουμε δει ελάχιστα πράγματα να γίνονται πράξη.
Πολύ φοβάμαι, δε, ότι μπροστά μας έχουμε μπελάδες. Από το νέο έτος, οι πρώην μονάδες του ΙΚΑ, τα σημερινά ΠΕΔΥ, περνούν στην ευθύνη των ΥΠΕ (προμήθειες, μισθοί κλπ). Όμως, οι ΥΠΕ είναι σε πλήρη αδυναμία να εκπληρώσουν το ρόλο τους. Εδώ καλά καλά δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις, που ήδη έχουν.
Όσον αφορά τις επενδύσεις και το νέο ΕΣΠΑ, ακόμη δεν έχουμε δει τίποτε χειροπιαστό. Οι επιδόσεις μας για την προγραμματική περίοδο 2007-2013 ήταν και πάλι απογοητευτική, παρά το γεγονός ότι λάβαμε συνεχείς παρατάσεις από τις Βρυξέλλες.
Και επειδή φαίνεται ότι αργά ή γρήγορα οδηγούμαστε σε εκλογές με το ΣΥΡΙΖΑ να έχει σαφές προβάδισμα, πρέπει να ομολογήσω ότι δεν έχω δει και από την πλευρά του ένα σαφές στρατηγικό σχέδιο για το σύστημα υγείας με σαφείς προτάσεις για την αξιοποίηση του ΕΣΠΑ.