Σύμφωνα με τη μεγαλύτερη κλινική μελέτη του είδους που έχει γίνει μέχρι σήμερα, τουλάχιστον δύο στους τρεις καπνιστές (65% έως 70%) που προσπαθούν να κόψουν το τσιγάρο, εγκαταλείπουν την προσπάθεια μέσα στην πρώτη εβδομάδα. Οι μελέτες έχουν δείξει ότι αν κανείς αντέξει, χωρίς τσιγάρο, για μια εβδομάδα, έχει αυξημένες πιθανότητες να τα καταφέρει τελικά.
Την ίδια στιγμή, μόνο το 4% των ανθρώπων εκτιμάται ότι καταφέρνουν να το κόψουν τελείως μόνοι τους, χωρίς κανένα βοήθημα.
Αμερικανοί και καναδοί επιστήμονες, με επικεφαλής την καθηγήτρια ψυχιατρικής Κάριν Λέρμαν του Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό «Lancet Respiratory Medicine», ισχυρίζονται ότι ακόμη και όσοι δεν έχουν ισχυρή θέληση, μπορούν να βοηθηθούν σημαντικά, αν ακολουθήσουν την κατάλληλη στρατηγική που ταιριάζει στο βιολογικό προφίλ τους.
Η νικοτίνη δημιουργεί μεγάλο εθισμό στους καπνιστές, με αποτέλεσμα όταν το επίπεδό της πέφτει στον οργανισμό τους, να νιώθουν την ανάγκη να ξανακαπνίσουν. Όμως δεν χειρίζεται ο οργανισμός όλων των ανθρώπων τη νικοτίνη με τον ίδιο τρόπο. Μερικοί άνθρωποι τη διασπούν πιο γρήγορα μέσα στο σώμα τους και άλλοι πιο αργά. Όσο πιο γρήγορα μεταβολίζει κανείς τη νικοτίνη (με τη βοήθεια του ενζύμου του ήπατος CYP2A6), τόσο περισσότερο την επιθυμεί και άρα καπνίζει περισσότερο ή δυσκολεύεται πιο πολύ να το κόψει.
Οι ερευνητές μελέτησαν 1.246 ανθρώπους που προσπαθούσαν να το κόψουν και ανέλυσαν δείγματα αίματος από όλους για να δουν πόσο γρήγορα η νικοτίνη διασπάται στον καθένα. Στη συνέχεια, οι συμμετέχοντες έλαβαν επί 11 εβδομάδες είτε τσιρότα νικοτίνης, είτε χάπια βαρενικλίνης, είτε ένα εικονικό φάρμακο.
Η μελέτη έδειξε ότι όσοι (που είναι και οι περισσότεροι άνθρωποι, γύρω στο 60% του πληθυσμού) διασπούν τη νικοτίνη με πιο γρήγορο ρυθμό, το κόβουν πιο εύκολα, όταν παίρνουν τη βαρενικλίνη. Όσοι διασπούν τη νικοτίνη πιο αργά, έχουν ανάλογα ποσοστά επιτυχίας είτε με το τσιρότο νικοτίνης, είτε με τη βαρενικλίνη, αλλά έχουν περισσότερες παρενέργειες με το εν λόγω φάρμακο.