Η νέα νοτιοκορεατική επιστημονική έρευνα πραγματοποιήθηκε από τον επικεφαλής ενδοκρινολόγο δρα Ναν Χι Κιμ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Κορέας στο Ανσάν, που έκανε τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της αμερικανικής Ενδοκρινολογικής Εταιρείας για θέματα κλινικής ενδοκρινολογίας και μεταβολισμού «Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism» μελέτησαν 1.620 άτομα ηλικίας 47 έως 59 ετών. Στην έρευνα, από τους 1.620, οι 480 ταξινομήθηκαν ως πρωινοί χρονότυποι, ως 95 ως νυχτερινοί και οι υπόλοιποι ως τίποτε από τα δύο.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι βραδινοί τύποι ήταν πιθανότερο να κάνουν κακό ύπνο και να ακολουθούν ανθυγιεινές συμπεριφορές (κάπνισμα, καθιστική ζωή, φαγητό αργά τη νύχτα κ.α.), από ό,τι οι πρωινοί τύποι. Οι νυχτερινοί τύποι είχαν επίσης υψηλότερα επίπεδα λιπιδίων (χοληστερόλης) και τριγλυκεριδίων στο αίμα τους.
Κατά μέσο όρο, οι άνθρωποι που έμεναν ξύπνιοι έως αργά το βράδυ, είχαν 1,7 μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν διαβήτη τύπου 2 και μεταβολικό σύνδρομο (υψηλή αρτηριακή πίεση, υψηλό σάκχαρο, πάχος στην κοιλιά), τα οποία, ιδίως όταν συνδυάζονται, αυξάνουν τον καρδιαγγειακό κίνδυνο.
Οι βραδινοί τύποι είχαν επίσης 3,2 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν σαρκοπενία (μυική απώλεια), σε σχέση με τους πρωινούς τύπους. Μεταξύ των δύο φύλων, οι άνδρες που ξενυχτάνε, έχουν 2,9 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο για διαβήτη και 3,8 φορές για σαρκοπενία (έναντι 2,2 των γυναικών νυχτερινών τύπων).
Ο χρονότυπος ενός ανθρώπου καθορίζεται από το βιολογικό «ρολόι» του, το οποίο εξαρτάται από γενετικούς παράγοντες, την ηλικία, το φύλο, το περιβάλλον κ.α., ενώ μπορεί να τροποποιηθεί στην πορεία της ζωής από παράγοντες όπως η σωματική άσκηση και η διατροφή. Η λήψη μελατονίνης, μιας φυσικής χημικής ουσίας, βοηθά τους ανθρώπους να κοιμούνται και γι’ αυτό συνίσταται στους βραδινούς τύπους.