Οι καινοτόμες θεραπείες συνείσφεραν σημαντικά στην αύξηση του προσδόκιμου ζωής κατά 10 χρόνια τα τελευταία 50 έτη, τόνισε ο κ. Αποστολίδης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Γερμανία, η οποία κατέγραψε αύξηση του προσδόκιμου ζωής κατά 32% την περίοδο 2001-2007 χάρη στην αντικατάσταση των παλαιών φαρμάκων με νέα. Στον Καναδά, επίσης, η εισαγωγή καινοτόμων θεραπειών τις τελευταίες τρεις δεκαετίες, μείωσε κατά 51% τη θνησιμότητα του πληθυσμού.
Παράλληλα, έρευνες έδειξαν ότι η χρήση νέων θεραπειών για την αντιμετώπιση καρδιαγγειακών νοσημάτων μειώνει τις μέρες νοσηλείες και άρα το κόστος περίθαλψης
Μάλιστα, τα χρήματα που εξοικονομούνται από τις λιγότερες νοσηλείες είναι 3,7 φορές περισσότερα από τα έξοδα για νέα φάρμακα.
«Στην Ελλάδα όμως κινούμαστε στην αντίθετη κατεύθυνση», ανέφερε ο κ. Αποστολίδης, υπενθυμίζοντας ότι η Δημόσια εξωνοσοκομειακή Φαρμακευτική Δαπάνη σήμερα έχει φτάσει να είναι μειωμένη κατά €2,7 δις έναντι του 2009.
Πολιτικές πρόληψης, όπως προληπτική ιατρική, προώθηση της σωστής διατροφής, της άθλησης, των εμβολιασμών δεν έχουν μπει καν σε εφαρμογή.
Αυτό που απαιτείται κατά τον κ. Αποστολίδη, είναι ένα εθνικό σχέδιο δράσης και προγράμματα πρόληψης, στενή παρακολούθηση όλων των δαπανών υγείας, αλλά και η ίδρυση ενός δικτύου κατ’ οίκον νοσηλείας, με εξειδικευμένο προσωπικό. Φυσικά, κρίσιμη είναι η έγκυρη έγκριση και ένταση στο σύστημα αποζημίωσης των καινοτόμων φαρμάκων, καθώς και η χορήγηση κινήτρων για επέκταση της χρήσης αξιόπιστων γενοσήμων. Σύμφωνα με τον κ. Αποστολίδη ο γρίφος της χρηματοδότησης του ΕΟΠΥΥ πρέπει να λυθεί άμεσα.