Υπάρχει μια στιγμή που είναι σύντομη και σχεδόν αόρατη. Αυτή η στιγμή χωρίζει την τραγωδία
από τη σωτηρία. Δεν είναι η στιγμή που φτάνει το ασθενοφόρο. Είναι νωρίτερα, πολύ νωρίτερα.
Είναι η στιγμή που ένας άνθρωπος δίπλα σε έναν άλλον αποφασίζει να μην κοιτάξει αλλού.
Αποφασίζει να πλησιάσει, να σκύψει στον συνάθρωπο του, να ελέγξει την αναπνοή, να ξεκινήσει
τις θωρακικές συμπιέσεις, να μιλήσει ήρεμα σε κάποιον που πανικοβάλλεται.
Αυτή η στιγμή έχει όνομα.
Ονομάζεται Πρώτες Βοήθειες.

Η αιφνίδια απώλεια του Γιώργου Μαζωνάκη επανέφερε με δραματικό τρόπο στο δημόσιο διάλογο το ζήτημα των ανεξέλεγκτων πρακτικών που εφαρμόζονται σε κλινικές «αντιγήρανσης» και «μακροβιότητας».

Η συζήτηση γύρω από τις κλινικές αντιγήρανσης και μακροβιότητας επανέρχεται δυναμικά στο προσκήνιο, μετά τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη σε ιδιωτική κλινική στο Κολωνάκι.