Οι ερευνητές με επικεφαλής τον Στίβεν Μπλερ του Τμήματος Επιδημιολογίας της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου της Νότιας Καρολίνα, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό του Αμερικανικού Κολλεγίου Καρδιολογίας, σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters, παρακολούθησαν επί δεκαετίες 11.418 άνδρες 20 έως 90 ετών.
Περιοδικά, οι ερευνητές ανέλυαν δείγματα αίματος από τους συμμετέχοντες για να κάνουν έλεγχο του επιπέδου της χοληστερόλης τους, ενώ επίσης οι άνδρες έκαναν τεστ καρδιοαναπνευστικής αντοχής σε διάδρομο γυμναστικής.
Όπως διαπιστώθηκε, όσοι άνδρες μπορούσαν να τρέξουν περισσότερη ώρα και πιο γρήγορα – μια ένδειξη ότι το σώμα τους τροφοδοτούσε ευκολότερα το αίμα τους με οξυγόνο- ήσαν αυτοί με την χαμηλότερη χοληστερόλη, τόσο την ολική, όσο και την «κακή» (LDL). Επίσης οι πιο γυμνασμένοι άνδρες είχαν υψηλότερα επίπεδα «καλής» χοληστερόλης (HDL).
Όπως δήλωσε ο δρ Ούσμαν Μπάμπερ της Ιατρικής Σχολής Icahn του Όρους Σινά στη Νέα Υόρκη, «τα οφέλη της καλής φυσικής κατάστασης για την μείωση της χοληστερόλης είναι μεγαλύτερα στους νεαρούς και στους μεσήλικες, ενώ τείνουν να μειώνονται στην τρίτη ηλικία».
Από τα 20 έως τα 60 έτη περίπου, η σωματική άσκηση φαίνεται να βελτιώνει το «προφίλ» της χοληστερόλης στο αίμα ενός άνδρα, ενώ μετά τα 60 το όφελος μειώνεται, αν και ποτέ δεν εξαφανίζεται. Από την άλλη, οι αγύμναστοι άνδρες εμφανίζουν μη φυσιολογικά επίπεδα χοληστερόλης ήδη πριν την ηλικία των 40 ετών.
Για να «φρενάρει» κάποιος την χοληστερόλη του, πρέπει να κάνει τουλάχιστον 150 λεπτά αεροβική άσκηση μέτριας έντασης την εβδομάδα ή 75 λεπτά άσκηση μεγάλης έντασης (τρέξιμο, κολύμπι, ποδήλατο, γρήγορο περπάτημα κ.α.).