Σύμφωνα με τη μελέτη, οι ερευνητές, ανέλυσαν το γονιδίωμα 1.932 ατόμων και συνέκριναν ζεύγη φίλων με ζεύγη ξένων. Μεταξύ όλων των ανθρώπων δεν υπήρχε καμία βιολογική συγγένεια, παρά μόνο διαφορά στο επίπεδο των κοινωνικών σχέσεων μεταξύ τους.
Η έρευνα έδειξε ότι, κατά μέσο όρο, κάθε άνθρωπος έχει πιο όμοιο DNA με τους φίλους του που έχει επιλέξει από ό,τι με τους αγνώστους. Οι ερευνητές επεσήμαναν ότι αυτό το εύρημα δεν οφείλεται στην τάση των ανθρώπων να κάνουν φίλους με παρόμοιο φυλετικό (άρα και γενετικό) υπόβαθρο. Η γενετική ομοιότητα μεταξύ των φίλων υπερβαίνει την αναμενόμενη ομοιότητα μεταξύ των ανθρώπων που μοιράζονται μια κοινή εθνική -και γενετική- κληρονομιά. Με ποιους μηχανισμούς συμβαίνει αυτό, οι ερευνητές δεν μπορούν ακόμη να το πουν.
Κατά μέσο όρο, σύμφωνα με την έρευνα που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), ένας φίλος μας έχει μαζί μας γενετική συγγένεια ανάλογη με έναν τέταρτο εξάδελφό μας, πράγμα που “μεταφράζεται” ότι με τους φίλους μας έχουμε κοινό περίπου το 1% των γονιδίων μας.
«Το 1% δεν ακούγεται μεγάλος αριθμός σε έναν μέσο άνθρωπο, όμως για τους γενετιστές είναι σημαντικός. Είναι αξιοσημείωτο ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν ξέρουν καν ποιοι είναι τέταρτα ξαδέρφια τους γύρω τους, αλλά με κάποιο τρόπο, ανάμεσα σε τόσες πιθανές περιπτώσεις, καταφέρνουμε να διαλέγουμε ως φίλους εκείνους τους ανθρώπους με τους οποίους μοιάζουμε γενετικά», δήλωσε ο Νικόλας Χρηστάκης.
Ο Νικόλας Χρηστάκης και ο Τζέημς Φάουλερ έγιναν ευρύτερα γνωστοί διεθνώς, με το πετυχημένο βιβλίο τους (που έχει μεταφραστεί το 2010 και στα ελληνικά από τις εκδόσεις Κάτοπτρο) «Συνδεδεμένοι: Η εκπληκτική δύναμη των κοινωνικών δικτύων και πώς αυτά διαμορφώνουν τη ζωή μας».