Η επιβίωση από καρκίνο στις Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκεται στο υψηλότερο επίπεδο που έχει καταγραφεί ποτέ, σύμφωνα με νέα έκθεση της American Cancer Society. Τα στοιχεία δείχνουν μια εντυπωσιακή μεταμόρφωση στη μάχη κατά της νόσου, με την πενταετή επιβίωση να αγγίζει πλέον το 70%, έναντι μόλις 49% στα μέσα της δεκαετίας του 1970.

Η έκθεση αποδίδει τη θεαματική βελτίωση σε τρεις βασικούς παράγοντες: την ανάπτυξη στοχευμένων θεραπειών ακριβείας, την επέκταση των προγραμμάτων προληπτικού ελέγχου και τη δραστική μείωση του καπνίσματος, σύμφωνα με το healthline.com. Οι σύγχρονες θεραπείες δεν βασίζονται πλέον σε γενικευμένες προσεγγίσεις, αλλά στοχεύουν συγκεκριμένες γονιδιακές μεταλλάξεις και ενεργοποιούν το ανοσοποιητικό σύστημα, προσφέροντας εξατομικευμένη αντιμετώπιση με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα. Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι ο συνδυασμός στοχευμένων φαρμάκων και ανοσοθεραπείας έχει αλλάξει ριζικά την πρόγνωση πολλών μορφών καρκίνου.

Παράλληλα, η έγκαιρη διάγνωση έχει αποδειχθεί καθοριστική. Ο προληπτικός έλεγχος για καρκίνο μαστού, τραχήλου, προστάτη, παχέος εντέρου και πνεύμονα έχει αυξήσει σημαντικά τις πιθανότητες επιβίωσης, καθώς η νόσος εντοπίζεται σε στάδια όπου είναι πιο εύκολα αντιμετωπίσιμη. Ωστόσο, ο έλεγχος για καρκίνο του πνεύμονα παραμένει εξαιρετικά χαμηλός, με μόλις το 19% των επιλέξιμων Αμερικανών να υποβάλλονται σε εξέταση, γεγονός που προβληματίζει τους ειδικούς.

Η μείωση του καπνίσματος και η επίδρασή της στη δημόσια υγεία

Η πτώση των ποσοστών καπνίσματος αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες που συνέβαλαν στη μείωση των θανάτων. Από 42% τη δεκαετία του 1960, το ποσοστό των καπνιστών έχει μειωθεί στο 11%, οδηγώντας σε σημαντική μείωση των καρκίνων που σχετίζονται με τον καπνό. Ο καρκίνος του πνεύμονα, ο πιο θανατηφόρος καρκίνος στις ΗΠΑ, παραμένει ωστόσο μια τεράστια πρόκληση, καθώς σκοτώνει περισσότερους ανθρώπους από οποιονδήποτε άλλο τύπο.

Οι επιζώντες και οι ανισότητες που επιμένουν

Σήμερα σχεδόν 20 εκατομμύρια Αμερικανοί ζουν με διάγνωση καρκίνου. Παρά την πρόοδο, πολλοί επιζώντες αντιμετωπίζουν μακροχρόνιες παρενέργειες, οικονομικές επιβαρύνσεις και ψυχολογική πίεση. Οι ειδικοί τονίζουν ότι η ψυχική υγεία των επιζώντων χρειάζεται μεγαλύτερη υποστήριξη, καθώς η εμπειρία της νόσου αφήνει συχνά βαθιά ίχνη.

Την ίδια στιγμή, οι ανισότητες στην πρόσβαση σε φροντίδα παραμένουν έντονες. Ιθαγενείς Αμερικανοί, Αφροαμερικανοί και κάτοικοι αγροτικών περιοχών εμφανίζουν σημαντικά υψηλότερα ποσοστά θανάτων. Παράγοντες όπως είναι η απόσταση από νοσοκομεία, το κόστος, η έλλειψη χρόνου και η περιορισμένη ενημέρωση αποτελούν σοβαρά εμπόδια στην έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία. Η έκθεση καταλήγει ότι η πρόοδος είναι εντυπωσιακή, αλλά η ισότιμη πρόσβαση σε σύγχρονες θεραπείες και προληπτικό έλεγχο αποτελεί το μεγάλο στοίχημα της επόμενης δεκαετίας.