Η δικλείδα αυτή, που παίζει το ρόλο του βιολογικού «τείχους προστασίας» (firewall), θα μπορούσε μελλοντικά να επεκταθεί σε μεγαλύτερους οργανισμούς, όπως τα φυτά και τα ζώα.
Πρόκειται για ένα ακόμη επίτευγμα – ορόσημο στο πεδίο της συνθετικής βιολογίας, περίπου ένα χρόνο μετά τη δημιουργία συνθετικών οργανισμών που χρησιμοποιούν γενετικό κώδικα διαφορετικό από τα άλλα έμβια όντα. Είναι επίσης ένα καλό νέο για όσους φοβούνται ότι τα βακτήρια και οι άλλοι οργανισμοί που δημιουργούνται στο εργαστήριο, όπου οι επιστήμονες «παίζουν τους θεούς», μπορεί κάποτε να έχουν καταστροφικές επιπτώσεις για τα φυσικά οικοσυστήματα και την ανθρώπινη υγεία.
Οι ερευνητές των πανεπιστημίων Χάρβαρντ και Γιέηλ, με επικεφαλής τους καθηγητές βιολογίας και γενετικής Τζορτζ Τσερτς και Φάρεν Ίζαακς αντίστοιχα, που έκαναν τις δύο σχετικές δημοσιεύσεις στο περιοδικό «Nature», βρήκαν έναν τρόπο, ώστε οι τροποποιημένοι οργανισμοί να χρειάζονται να τραφούν με συνθετικά αμινοξέα, προκειμένου να επιβιώσουν.
Στην ουσία, οι επιστήμονες «έγραψαν» ξανά τον γενετικό κώδικα των βακτηρίων (E.coli), έτσι ώστε αυτά να χρειάζονται δημιουργημένες από τους ανθρώπους συνθετικές χημικές ουσίες για να αναπτυχθούν. Αν κατάφερναν ποτέ να δραπετεύσουν στη φύση, θα πέθαιναν λόγω έλλειψης αυτών των συνθετικών συστατικών.
Η ανακάλυψη αυτής της «κλειδαριάς ασφαλείας» μπορεί τελικά να οδηγήσει σε μια νέα γενιά γενετικά μεταλλαγμένων οργανισμών και έτσι να μειωθούν οι ανησυχίες της κοινής γνώμης. Σήμερα τροποποιημένοι μικροοργανισμοί χρησιμοποιούνται στις ΗΠΑ, την Ευρώπη και την Κίνα για να παραχθούν τρόφιμα, φάρμακα ή καύσιμα, αλλά σε αυστηρά ελεγχόμενες βιομηχανικές συνθήκες.