Μάλιστα, η θετική σχέση μεταξύ γάμου και μειωμένου καρδιαγγειακού κινδύνου είναι ακόμη πιο αισθητή πριν την ηλικία των 50 ετών. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καρδιολόγο Κάρλος Αλβιάρ του Ιατρικού Κέντρου Langone του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, που έκαναν τη σχετική ανακοίνωση στο ετήσιο συνέδριο του Αμερικανικού Κολλεγίου Καρδιολογίας, ανέλυσαν στοιχεία για πάνω από 3,5 εκατ. ανθρώπους ηλικίας 21 έως 102 ετών, οι οποίοι κατά καιρούς είχαν υποβληθεί σε καρδιολογική εξέταση. Από αυτούς, το 69,1% ήσαν παντρεμένοι, το 13% χήροι, το 8,3% ανύπαντροι και το 9% χωρισμένοι.
Απομονώνοντας άλλους παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου (ηλικία, φύλο κ.α.), οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι, τόσο για τους άνδρες όσο και για τις γυναίκες, η ανυπαρξία συντρόφου αποτελεί ξεχωριστό παράγοντα κινδύνου για την υγεία της καρδιάς.
Αναλυτικότερα, οι παντρεμένοι έχουν κατά μέσο όρο 5% μικρότερη πιθανότητα, σε σχέση με τους ανύπαντρους, να εμφανίσουν οποιαδήποτε αγγειακή νόσο, καθώς επίσης 8% μικρότερη πιθανότητα για ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής, 9% για αγγειακή εγκεφαλοπάθεια και 19% για περιφερική αρτηριοπάθεια.
Οι πιθανότητες εμφάνισης στεφαναιαίας νόσου ήσαν μεγαλύτερες για τους χήρους και τους χωρισμένους από ό,τι για τους ανύπαντρους, σε σχέση με τους παντρεμένους. Γενικότερα, οι χήροι έχουν κατά μέσο όρο 3% μεγαλύτερη πιθανότητα για οποιαδήποτε αγγειακή νόσο και 7% ειδικότερα για στεφανιαία.
Για άνδρες και γυναίκες κάτω των 50 ετών, η «προστασία» του γάμου είναι πιο ορατή, καθώς οι παντρεμένοι έχουν 12% μικρότερη πιθανότητα για οποιαδήποτε αγγειακή νόσο, έναντι 7% για τους παντρεμένους 51 έως 60 ετών και 4% για όσους είναι άνω των 60 ετών.