«Η εφαρμογή της επαναστατικής τεχνικής, όπως τονίζει ο διαπρεπής χειρουργός, και η αφαίρεση της διηθημένης από παγκρεατικό καρκίνο πυλαίας φλέβας είναι μια πολύ δύσκολη και απαιτητική εγχείρηση, με πάρα πολλές, σημαντικότατες τεχνικές λεπτομέρειες. Για τους λόγους αυτούς, άλλωστε, εφαρμόζεται μόνον από πολύ λίγους χειρουργούς παγκοσμίως. Αξίζει όμως να εφαρμόζεται, γιατί δημιουργεί την κρισιμότατη διαφορά μεταξύ απαλλαγής ή όχι από έναν θανατηφόρο κακοήθη όγκο».
Σύμφωνα με τα μέχρι σήμερα αποτελέσματα, η εφαρμογή της τεχνικής αυτής επιμηκύνει το προσδόκιμο επιβίωσης των ασθενών με καρκίνο στο πάγκρεας μέχρι και τρία χρόνια.
«Οι ασθενείς που προσβάλλονται από καρκίνο στο πάγκρεας έχουν μέση επιβίωση περίπου τρεις μήνες. Με την τεχνική αυτή, αφαιρώντας τους όγκους, τοποθετούμε τον ασθενή σε άλλη ομάδα πρόγνωσης, δηλαδή μπορεί να έχει ένα προσδόκιμο επιβίωσης μέχρι τρία χρόνια», καταλήγει ο κ. Τσιώτος.
Με τη νέα τεχνική, το χειρουργείο διαρκεί 6-8 ώρες, ο ασθενής παραμένει στο νοσοκομείο 10-12 ημέρες, ενώ επιστρέφει στις καθημερινές του δραστηριότητες ένα μήνα μετά την επέμβαση. Όσο για τις μετεγχειρητικές επιπλοκές, αυτές υπάρχουν σε ποσοστό 10-20%.
Η συχνότητα του καρκίνου του παγκρέατος είναι ένα κρούσμα ανά 30.000 άτομα στον πληθυσμό. Η νόσος χτυπά, αδιάκριτα, άνδρες και γυναίκες με την ίδια αναλογία μετά την τέταρτη δεκαετία της ζωής τους.
Στην Ελλάδα κάθε χρόνο πεθαίνουν από καρκίνο στο πάγκρεας περίπου 500 άτομα, ενώ οι εγχειρήσεις που γίνονται για την αντιμετώπισή του είναι πολύ λίγες για δύο λόγους: Πρώτον γιατί, συνήθως, στο 70% των περιπτώσεων η ασθένεια διαγιγνώσκεται πολύ αργά, όταν έχουν πολλές ηπατικές μεταστάσεις, και δεύτερον γιατί οι χειρουργοί που έχουν ειδική εκπαίδευση και εμπειρία στη χειρουργική του παγκρέατος είναι ελάχιστοι.