Μεγάλη έρευνα διεξήγαγε η Medscape σε γιατρούς  που δεν πλησίαζαν ακόμη το κατώφλι της συνταξιοδότησης σε Γαλλία, Γερμανία και Ηνωμένο Βασίλειο. Τα αποτελέσματα αποκαλύπτουν σημαντικές διαφορές ανά χώρα για τον σχεδιασμό της συνταξιοδότησης  των ιατρών αλλά και τις προσδοκίες για την περίοδο μετά από αυτήν.

Ειδικότερα, η έρευνα  πραγματοποιήθηκε σε 3599 εν ενεργεία γιατρούς εξετάζοντας πότε και πώς σκέφτονται να αποχωρήσουν από την ιατρική, πώς φαντάζονται τη ζωή τους μετά την καριέρα τους, καθώς και πόσο σίγουροι νιώθουν για τα οικονομικά, την ταυτότητα και τη διατήρηση της δραστηριότητάς τους. Από τα ευρήματα προκύπετει ότι οι Γάλλοι γιατροί σχεδιάζουν μακρύτερες σταδιοδρομίες αλλά ανησυχούν για τα οικονομικά, οι Γερμανοί εμφανίζονται πιο αισιόδοξοι και σίγουροι για το μέλλον, ενώ οι Βρετανοί είναι πιο πιθανό να αλλάξουν καριέρα ή να αποχωρήσουν νωρίτερα, εκφράζοντας μεγαλύτερη αμφιθυμία για το τι σημαίνει η ζωή μετά την ιατρική.

Πότε σκοπεύουν να αποχωρήσουν οι γιατροί

Οι Γάλλοι και οι Γερμανοί γιατροί συγκλίνουν σε ηλικίες αποχώρησης από τον εργασιακό στίβο προς τα τέλη των 60 ή ακόμη και στα 70, ενώ οι Βρετανοί είναι πολύ πιο πιθανό να φαντάζονται έξοδο στα 50 ή στις αρχές των 60. Οι τάσεις αυτές αντικατοπτρίζουν και τα διαφορετικά συνταξιοδοτικά συστήματα: η Γαλλία ωθεί σταδιακά τη νόμιμη ηλικία συνταξιοδότησης στα 64 έτη, η Γερμανία στα 67 έτη, ενώ το Ηνωμένο Βασίλειο βρίσκεται στα 66 έτη και οδεύει προς τα 67 έτη την περίοδο 2026–2028.

Οι Γερμανοί γιατροί ανεβάζουν περισσότερο από όλους το όριο ηλικίας, θεωρώντας κατά μέσο όρο ότι η ηλικία «πολύ μεγάλος για να ασκεί κανείς ιατρική» είναι τα 75, έναντι 70 για τους Γάλλους και 69 για τους Βρετανούς. Παράλληλα, τονίζουν ότι η ηλικία δεν είναι ο καθοριστικός παράγοντας, αλλά η ατομική ικανότητα. Οι Βρετανοί επισημαίνουν ότι η ειδικότητα παίζει σημαντικό ρόλο, καθώς οι απαιτήσεις ενός χειρουργού στα τέλη των 60 δεν είναι ίδιες με ενός δερματολόγου ή γενικού γιατρού

.

Γιατί θέλουν να αποχωρήσουν νωρίτερα ή να συνεχίσουν αργότερα

Όσοι σχεδιάζουν να συνταξιοδοτηθούν ή να αλλάξουν καριέρα πριν τα 60 αναφέρουν ως βασικούς λόγους την ανάγκη για περισσότερο ελεύθερο χρόνο, την εξουθένωση και την επιθυμία να αφιερώσουν χρόνο στην οικογένεια. Οι Γάλλοι γιατροί αναφέρουν συχνότερα τις κυβερνητικές ρυθμίσεις και προσωπικά προβλήματα υγείας ως παράγοντες που επηρεάζουν την απόφασή τους.

Αντίθετα, όσοι σκοπεύουν να συνεχίσουν μέχρι τα τέλη των 60 ή και αργότερα, κυρίως Γερμανοί και Βρετανοί, δηλώνουν ότι η ιατρική αποτελεί μέρος της ταυτότητάς τους. Οι Βρετανοί τονίζουν ότι αισθάνονται πως έχουν ακόμη «περισσότερα να προσφέρουν». Οι Γάλλοι της ίδιας ομάδας αναφέρουν συχνότερα οικονομικούς λόγους, αλλά και ενδιαφέρον για τους ασθενείς τους.

Η ταυτότητα μετά την ιατρική
Για πολλούς γιατρούς, η ιατρική δεν είναι απλώς επάγγελμα. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, σχεδόν τα δύο τρίτα δηλώνουν ότι θα χάσουν μέρος της ταυτότητάς τους όταν αποχωρήσουν, ποσοστό πολύ υψηλότερο από Γαλλία και Γερμανία. Οι Βρετανοί αναμένουν επίσης πιο έντονα συναισθήματα, είτε θετικά είτε αρνητικά, ενώ οι Γάλλοι προβλέπουν ότι θα αισθάνονται απλώς «καλά».

Παρά τις διαφορές, οι Γερμανοί εμφανίζονται οι πιο αισιόδοξοι: τέσσερις στους πέντε πιστεύουν ότι θα έχουν μια ικανοποιητική ζωή μετά την ιατρική.

Πώς φαντάζονται τη ζωή μετά την καριέρα

Οι Γάλλοι γιατροί είναι πιο πιθανό να φανταστούν μια καθαρή αποχώρηση από την εργασία. Οι Βρετανοί προτιμούν «ήπιες εξόδους», όπως μετάβαση σε μη ιατρική δεύτερη καριέρα ή μερική απασχόληση για λίγα χρόνια. Οι Γερμανοί εμφανίζονται πιο αναποφάσιστοι, με πολλούς να μην έχουν ακόμη ξεκάθαρο σχέδιο.

Οι Γερμανοί σκοπεύουν να διατηρήσουν ισχυρότερη σύνδεση με την ιατρική, συνεχίζοντας να διαβάζουν επιστημονικά περιοδικά και να παρακολουθούν εξελίξεις. Οι Βρετανοί είναι πιο πιθανό να κάνουν πλήρη αποκοπή, ενώ οι Γάλλοι βρίσκονται κάπου στη μέση.

Οικονομικές προσδοκίες και τρόπος ζωής
Οι Γερμανοί γιατροί εμφανίζονται οι πιο οικονομικά σίγουροι, ενώ οι Βρετανοί αναζητούν συχνότερα επαγγελματική συμβουλή αλλά εξακολουθούν να ανησυχούν για τη μακροπρόθεσμη ασφάλεια της οικογένειας. Οι Γάλλοι δείχνουν τη μικρότερη οικονομική αυτοπεποίθηση.

Σε όλες τις χώρες, ταξίδια και αναψυχή βρίσκονται στην κορυφή των επιθυμιών για τη συνταξιοδότηση. Οι Γάλλοι μιλούν συχνότερα για δεύτερη κατοικία, οι Γερμανοί για φιλανθρωπικές δράσεις και οι Βρετανοί για επενδύσεις και έξοδα εστίασης. Σε όλη την Ευρώπη, η συνταξιοδότηση μοιάζει λιγότερο με επιβράδυνση και περισσότερο με επαναπροσδιορισμό της ζωής πέρα από την κλινική.