Έντονη αναστάτωση επικρατεί στις Θεραπευτικές Κοινότητες του ΕΟΠΑΕ, με τους εργαζόμενους να καταγγέλλουν ότι ο οργανισμός επιχειρεί μια βαθιά και επικίνδυνη αλλοίωση του μοντέλου απεξάρτησης. Ένα χρόνο μετά την ίδρυσή του, ο ΕΟΠΑΕ κατηγορείται ότι αποδομεί τις βασικές αρχές των Κοινοτήτων, μετατρέποντάς τες από χώρους αυτοβοήθειας σε δομές ιδρυματικού τύπου.

Στις 28 Φεβρουαρίου 2026, εργαζόμενοι από Θεραπευτικές Κοινότητες διαμονής σε όλη τη χώρα συναντήθηκαν για να συζητήσουν τις προφορικές οδηγίες της Διεύθυνσης περί 24ωρης παρουσίας προσωπικού με βάρδιες. Η συνέλευση κατέγραψε σοβαρές ανησυχίες για την πορεία των δομών μετά την ένταξή τους στον ΕΟΠΑΕ.

Οι εργαζόμενοι υπενθυμίζουν ότι, παρά τις αρχικές διαβεβαιώσεις πως το θεραπευτικό πλαίσιο δεν θα αλλοιωθεί, η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Η κατάργηση ιστορικών ονομάτων, ο κατακερματισμός των μονάδων σε διαφορετικές διευθύνσεις και η αποψίλωση των Συμβουλευτικών Κέντρων έχουν ήδη προκαλέσει σοβαρές δυσλειτουργίες.

Αλλοίωση του θεραπευτικού μοντέλου και απομόνωση των μελών
Σύμφωνα με την επιστολή, σταδιακά αφαιρούνται βασικές θεραπευτικές πρακτικές που επί δεκαετίες αποτελούσαν πυρήνα της λειτουργίας των Κοινοτήτων. Μεταξύ αυτών:
• η επαφή των μελών με την κοινωνία
• οι πολιτιστικές και εκπαιδευτικές δραστηριότητες
• οι ομάδες εργασίας και ευθύνης
• η παρουσία αποφοίτων και μελών επανένταξης
• οι καλοκαιρινές διακοπές με θεραπευτικό χαρακτήρα.
Οι εργαζόμενοι τονίζουν ότι η απομάκρυνση των μελών από την κοινωνική ζωή οδηγεί σε ένα μοντέλο απομόνωσης, αντίθετο με τη φιλοσοφία της απεξάρτησης.

Ανησυχία για τις περιπτώσεις διπλής διάγνωσης

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η απουσία πλαισίου για μέλη με ψυχιατρικές διαγνώσεις. Η εισαγωγή ατόμων με σοβαρές ψυχικές διαταραχές χωρίς αξιολόγηση καταλληλότητας και χωρίς θεραπευτικό σχεδιασμό δημιουργεί κινδύνους τόσο για τα ίδια τα μέλη όσο και για την ομάδα.

Πολιτική προσωπικού: υποβάθμιση, μετακινήσεις και διάλυση της θεραπευτικής ομάδας

Οι εργαζόμενοι καταγγέλλουν ότι η «αναδιάρθρωση» του καλοκαιριού οδήγησε σε υποβάθμιση έμπειρου προσωπικού, αιφνίδιες μετακινήσεις και αποσταθεροποίηση των δομών. Η θεραπευτική ομάδα, όπως αναφέρουν, έχει μετατραπεί σε «Πύργο της Βαβέλ», χωρίς κοινή γλώσσα, χωρίς εποπτεία και χωρίς ενιαίο θεραπευτικό σχεδιασμό. Η συνεχής ανακύκλωση προσωπικού, η απουσία εκπαίδευσης και η τιμωρητική αντιμετώπιση όσων εκφράζουν άποψη δημιουργούν κλίμα ανασφάλειας και αποδιοργάνωσης.

Το επίμαχο ζήτημα των 24ωρων βαρδιών
Η επιβολή 24ωρης παρουσίας προσωπικού με βάρδιες χαρακτηρίζεται από τους εργαζόμενους ως «πλήρης υπονόμευση» της ταυτότητας των Θεραπευτικών Κοινοτήτων. Η αλλαγή αυτή:
• δεν συνοδεύεται από γραπτές οδηγίες
• δεν έχει θεραπευτικό στόχο
• διαλύει τη θεραπευτική ομάδα
• μετατρέπει την Κοινότητα σε «νοσοκομειακό σταθμό»
Οι εργαζόμενοι επισημαίνουν ότι η Κοινότητα δεν είναι ίδρυμα ούτε χώρος εγκλεισμού, αλλά ένα ψυχοκοινωνικό μοντέλο βασισμένο στην αυτοβοήθεια, την ευθύνη και την ομαδική διαδικασία.