Η Ελλάδα καταγράφει εντυπωσιακή πρόοδο στον Ατομικό Ηλεκτρονικό Φάκελο Υγείας (ΑΗΦΥ), σύμφωνα με τη φετινή μελέτη για τον Δείκτη Ηλεκτρονικής Υγείας της Ψηφιακής Δεκαετίας της ΕΕ. Μέσα σε μόλις έναν χρόνο, η χώρα σημείωσε αύξηση 20 ποσοστιαίων μονάδων και μαζί με την Ιρλανδία είμαστε οι χώρες που έχουν σημειώσει τη μεγαλύτερη πρόοδο.  

Το πρόγραμμα πολιτικής «Ψηφιακή Δεκαετία 2030» της Ευρωπαϊκής Ένωσης θέτει συγκεκριμένους στόχους για τον ψηφιακό μετασχηματισμό των κρατών μελών. Ένας από τους τέσσερις βασικούς πυλώνες αφορά την ψηφιοποίηση των δημόσιων υπηρεσιών, με κεντρικό στόχο: Έως το 2030, το 100% των πολιτών της ΕΕ να έχει πρόσβαση στον Ατομικό Ηλεκτρονικό Φάκελο Υγείας (ΑΗΦΥ). Η Ελλάδα, με τη φετινή της επίδοση, βρίσκεται πλέον σε τροχιά επίτευξης του στόχου αυτού.  

Για την παρακολούθηση της προόδου η ΕΕ έχει θεσπίσει τον Δείκτη Ηλεκτρονικής Υγείας της Ψηφιακής Δεκαετίας, ο οποίος αποτελείται από 12 υποδείκτες και οργανώνεται σε τέσσερα θεματικά επίπεδα:  

• Θεματικό επίπεδο 1: Υλοποίηση υπηρεσιών ηλεκτρονικής πρόσβασης για τους πολίτες 

• Θεματικό επίπεδο 2: Κατηγορίες προσβάσιμων δεδομένων υγείας 

• Θεματικό επίπεδο 3: Τεχνολογία πρόσβασης και κάλυψη 

• Θεματικό επίπεδο 4: Ευκαιρίες πρόσβασης για ειδικές κατηγορίες πολιτών (π.χ. άτομα με αναπηρία) 

 

Η μελέτη εκδίδεται ετησίως και αποτυπώνει την πρόοδο κάθε χώρας. Σύμφωνα με τη φετινή έκθεση, η Ελλάδα σημείωσε ψηφιακό άλμα 20 ποσοστιαίων μονάδων από το 2024 στο 2025, χάρη στα έργα ψηφιακής υγείας που υλοποιεί η ΗΔΙΚΑ ΜΑΕ μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας (ΤΑΑ). 

 

Με συνολική βαθμολογία 94%, η χώρα: 

• Κατατάσσεται στις 6 κορυφαίες χώρες της ΕΕ (μαζί με Ισλανδία και Νορβηγία) 

• Εντάσσεται στην κατηγορία «fast trackers», δηλαδή των κρατών που προηγούνται στη στοχοθεσία 

• Παρουσιάζει από τις μεγαλύτερες ετήσιες βελτιώσεις στην Ευρώπη 

 

Η πρόοδος αφορά τόσο την τεχνική υλοποίηση των υπηρεσιών όσο και την επέκταση των διαθέσιμων δεδομένων υγείας που μπορούν να δουν οι πολίτες μέσω του ΑΗΦΥ. Η ενίσχυση του ΑΗΦΥ επιτρέπει:  

• Ευκολότερη πρόσβαση σε ιατρικά δεδομένα 

• Καλύτερο συντονισμό μεταξύ επαγγελματιών υγείας 

• Μείωση γραφειοκρατίας 

• Ταχύτερη και ασφαλέστερη λήψη αποφάσεων για τη φροντίδα υγείας 

• Ενίσχυση της διαλειτουργικότητας με ευρωπαϊκά συστήματα 

 

 

 

Τα ευρήματα 

 

Με βελτίωση τεσσάρων μονάδων, ο μέσος όρος της ΕΕ-27 για τον σύνθετο δείκτη ηλεκτρονικής υγείας αυξήθηκε από 83% το 2024 σε 87% το 2025. Δεκαοκτώ κράτη μέλη, καθώς και η Ισλανδία, βελτίωσαν τη βαθμολογία ωριμότητας της ηλεκτρονικής υγείας το 2025.  

Η Ελλάδα και η Ιρλανδία κατέγραψαν τη μεγαλύτερη πρόοδο σε ετήσια βάση, με αύξηση 20 και 19 μονάδων, αντίστοιχα, κλείνοντας τα κενά που εντοπίστηκαν τα προηγούμενα έτη. Συνολικά, η πρόοδος προς τον στόχο της ηλεκτρονικής υγείας της Ψηφιακής Δεκαετίας συνεχίζεται προς θετική κατεύθυνση.  

Η πρόοδος σε όλα τα θεματικά επίπεδα του μεθοδολογικού πλαισίου διαφοροποιήθηκε. Το θεματικό επίπεδο για την τεχνολογία πρόσβασης και την κάλυψη (θεματικό επίπεδο 3) παραμένει ένα από τα πιο ισχυρά, με υψηλά επίπεδα ωριμότητας στους περισσότερους υποδείκτες και συνεχή κέρδη στην ασφαλή πιστοποίηση, τα ψηφιακά κανάλια πρόσβασης, την κάλυψη του πληθυσμού και τη συνδεσιμότητα των παρόχων.  

Το θεματικό επίπεδο για τις ευκαιρίες πρόσβασης για ορισμένες κατηγορίες ατόμων (θεματικό επίπεδο 4) βελτιώθηκε κατά τέσσερις μονάδες, αντανακλώντας τις προόδους, αλλά και επισημαίνοντας τα επίμονα κενά, ιδίως όσον αφορά την πρόσβαση από εξουσιοδοτημένα άτομα.  

Αντιθέτως, το θεματικό επίπεδο στις κατηγορίες προσβάσιμων δεδομένων υγείας (θεματικό επίπεδο 2) αυξήθηκε μόνο κατά δύο μονάδες, υποδεικνύοντας βραδύτερη πρόοδο στην επέκταση του πεδίου εφαρμογής και της επικαιρότητας των δεδομένων που δεν είναι ακόμη διαθέσιμα.  

Σε επίπεδο υποδείκτη, παρατηρήθηκαν αρκετές βελτιώσεις το 2025. Η ασφαλής πρόσβαση σε ηλεκτρονικά αρχεία υγείας μέσω ηλεκτρονικών ταυτοτήτων (eID) συνέχισε να επεκτείνεται, με τη μέση ωριμότητα στην ΕΕ-27 να φτάνει το 95%, χάρη στις νέες εφαρμογές και τη μεγαλύτερη ευθυγράμμιση με το πλαίσιο EUDI.  

Αυτή η πτυχή αναμένεται να αποκτήσει περαιτέρω δυναμική, καθώς τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό για την Ψηφιακή Ταυτότητα, ο οποίος επιβάλλει την παροχή πορτοφολιών EUDI έως το τέλος του 2026 και είναι πιθανό να επιταχύνει τη χρήση ηλεκτρονικών ταυτοτήτων συμβατών με το EUDI για την πρόσβαση σε ηλεκτρονικά αρχεία υγείας.  

Τα ψηφιακά κανάλια πρόσβασης διευρύνθηκαν, επίσης, με αυξημένη διαθεσιμότητα εφαρμογών για κινητά παράλληλα με διαδικτυακές πύλες, αν και ορισμένα κράτη μέλη εξακολουθούν να βασίζονται αποκλειστικά στην πρόσβαση μέσω Διαδικτύου. Η κάλυψη του πληθυσμού παραμένει υψηλή, με τις περισσότερες χώρες να αναφέρουν ότι τουλάχιστον το 80% του πληθυσμού τους μπορεί τεχνικά να έχει πρόσβαση σε ηλεκτρονικά αρχεία υγείας.  

 

Άνιση πρόοδος 

 

Η πρόοδος στη διαθεσιμότητα δεδομένων είναι άνιση. Τα δεδομένα για την ταυτοποίηση, τα προσωπικά στοιχεία, την ηλεκτρονική συνταγογράφηση, την ηλεκτρονική χορήγηση και τα φάρμακα παρουσιάζουν υψηλά επίπεδα ωριμότητας. Αντίθετα, οι ιατρικές εικόνες και τα δεδομένα σχετικά με ιατρικές συσκευές και εμφυτεύματα παραμένουν λιγότερο ώριμα από άλλους τύπους δεδομένων, παρά τις στοχευμένες βελτιώσεις σε ορισμένες χώρες.  

Παρ’ όλα αυτά, η συνολική κατανομή της ωριμότητας παραμένει η ίδια με πέρυσι. Ενώ περισσότερα κράτη μέλη αναφέρουν έγκαιρη διαθεσιμότητα δεδομένων υγείας, η επέκταση του πλήρους φάσματος των τύπων δεδομένων που είναι προσβάσιμα στους πολίτες παραμένει μια πρόκληση.  

Στο θεματικό επίπεδο των ευκαιριών πρόσβασης, η βοήθεια προς τις μειονεκτούσες ομάδες είναι ο πιο ώριμος υποδείκτης, με εκτεταμένη νομική και πρακτική εφαρμογή σε ολόκληρη την ΕΕ-27. Η πρόσβαση για τους νόμιμους κηδεμόνες δείχνει επίσης υψηλή ωριμότητα, αν και εξακολουθούν να υπάρχουν κενά σε αρκετές χώρες όπου οι νομικές διατάξεις δεν έχουν ακόμη μεταφραστεί σε λειτουργική λειτουργικότητα. Η πρόσβαση για εξουσιοδοτημένα άτομα παραμένει ο λιγότερο ώριμος τομέας, παρά τη σταδιακή πρόοδο σε ορισμένα κράτη μέλη.  

Συνολικά, τα αποτελέσματα του 2025 δείχνουν ότι τα κράτη μέλη αντιμετωπίζουν τα κενά στην ωριμότητα της ηλεκτρονικής υγείας. Ταυτόχρονα, η πρόοδος περιορίζεται σε ορισμένους τομείς από πιο σύνθετες προκλήσεις, όπως τεχνικούς περιορισμούς που εμποδίζουν τη διαθεσιμότητα σύνθετων τύπων δεδομένων, όπως ιατρικές εικόνες, και προκλήσεις διαλειτουργικότητας και νομικούς περιορισμούς που εμποδίζουν ορισμένους τύπους παρόχων να συνδεθούν στην υπηρεσία πρόσβασης, όπως δυσκολίες στην ένταξη ιδιωτικών παρόχων.  

Σε ορισμένα κράτη μέλη, η προσέγγιση για την εξισορρόπηση εννοιών όπως η ασφάλεια των ασθενών, οι κανόνες κλινικού απορρήτου, η προστασία δεδομένων και οι νομικές εξουσίες γονικής εκπροσώπησης πρέπει ακόμη να επιλυθεί πριν όλες οι λειτουργίες –όπως η ανατεθείσα πρόσβαση σε νόμιμους κηδεμόνες και εξουσιοδοτημένα άτομα– καταστούν διαθέσιμες στους πολίτες.  

 

Ο κανονισμός EHDS 

 

Σε αυτό το πλαίσιο, ο κανονισμός για τον Ευρωπαϊκό Χώρο Δεδομένων Υγείας (EHDS) αναμένεται να δώσει ισχυρή πρόσθετη ώθηση στον στόχο της ηλεκτρονικής υγείας, καθώς ορίζει νομικές απαιτήσεις και παρέχει ασφάλεια δικαίου για την εγγύηση της πρόσβασης σε ηλεκτρονικά αρχεία υγείας για όλους τους πολίτες σε ολόκληρη την ΕΕ, ανεξάρτητα από τον τύπο παρόχου υγειονομικής περίθαλψης που τους αντιμετώπισε.  

Ο κανονισμός EHDS θεσπίζει ένα νομικό πλαίσιο και τεχνική υποδομή για να διασφαλίσει ότι όλοι οι πολίτες της ΕΕ έχουν πρόσβαση στα ηλεκτρονικά αρχεία υγείας τους, επιτρέποντας τόσο στους ασθενείς όσο και στους φροντιστές τους να πλοηγούνται αποτελεσματικά στο «ταξίδι» τους στην υγειονομική περίθαλψη. Με την έναρξη εφαρμογής του κανονισμού, σε σταδιακή βάση, από τον Μάρτιο του 2027, αρκετοί υποδείκτες του πλαισίου δεικτών ηλεκτρονικής υγείας θα αποκτήσουν πρόσθετη σημασία.  

Για τους υποδείκτες σε κατηγορίες δεδομένων, για παράδειγμα, η πρώτη ομάδα κατηγοριών προτεραιότητας, περιλαμβανομένων και των περιλήψεων ασθενών, της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης και της ηλεκτρονικής χορήγησης φαρμάκων, πρέπει να είναι ανταλλάξιμη έως τον Μάρτιο του 2029. Η δεύτερη ομάδα κατηγοριών προτεραιότητας, περιλαμβανομένων και των ιατρικών εικόνων, των εργαστηριακών αποτελεσμάτων και των εκθέσεων εξιτηρίου, πρέπει να είναι διαθέσιμη έως τον Μάρτιο του 2031. Συνεπώς, η συμμόρφωση με την EHDS θα συμβάλει επίσης στην επίτευξη του στόχου ηλεκτρονικής υγείας της Ψηφιακής Δεκαετίας.  

Πέρα από την πρωτογενή χρήση, η βελτίωση της διαθεσιμότητας, της πληρότητας και της διαλειτουργικότητας των δεδομένων ΗΜΥ, σύμφωνα με τον EHDS, θέτει επίσης τα θεμέλια για δευτερογενή χρήση, η οποία αποτελεί βασικό παράγοντα για την ανάπτυξη εφαρμοσμένης Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ) στην υγειονομική περίθαλψη. Καθιστώντας πιο τυποποιημένα, υψηλής ποιότητας, σύνολα δεδομένων προσβάσιμα με ασφάλεια για επιτρεπόμενους σκοπούς, όπως η έρευνα, η καινοτομία και η δημόσια πολιτική, το EHDS υποστηρίζει τους στόχους του Σχεδίου Δράσης για την Ηπειρωτική Τεχνητή Νοημοσύνη, της Στρατηγικής Εφαρμογής της ΤΝ και της Στρατηγικής Ένωσης Δεδομένων, ιδίως την έμφαση που δίνει στην κλιμάκωση αξιόπιστων λύσεων ΤΝ μέσω της ανάπτυξης στον πραγματικό κόσμο.  

Σε αυτό το πλαίσιο, η δευτερογενής χρήση δεδομένων ΗΜΥ μπορεί να επιτρέψει την ανάπτυξη ψηφιακών προϊόντων υγείας που ωφελούν τους ασθενείς. Αυτό περιλαμβάνει την εκπαίδευση, τη δοκιμή και την αξιολόγηση μοντέλων ΤΝ (π.χ. για τη διαχείριση πληροφοριών υγείας, την έγκαιρη διάγνωση, τη διαστρωμάτωση κινδύνου, τη βελτιστοποίηση της θεραπείας και τον σχεδιασμό του συστήματος υγείας), εφαρμόζοντας παράλληλα διασφαλίσεις για την ιδιωτικότητα, την ασφάλεια και τη διακυβέρνηση.  

Η επίτευξη καθολικής πρόσβασης δεν είναι μόνο ένα ορόσημο βασισμένο στα δικαιώματα για τα άτομα, αλλά η διαχείριση δεδομένων υγείας, στην οποία βασίζεται, είναι επίσης προϋπόθεση για ένα αξιόπιστο ευρωπαϊκό οικοσύστημα δεδομένων υγείας, ικανό να προσφέρει κοινωνική και οικονομική αξία για τους πολίτες. 

 

5 Βασικά βήματα 

 

Για την επίτευξη του στόχου της ηλεκτρονικής υγείας, οι γενικές δράσεις για τα κράτη μέλη παραμένουν οι ίδιες και μπορούν να οριοθετηθούν σε 5 βασικά βήματα: 

 

1) Η κάλυψη σε ολόκληρο τον πληθυσμό αντικατοπτρίζει μια βασική φιλοδοξία του στόχου της ηλεκτρονικής υγείας. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να δώσουν προτεραιότητα στην καθολική πρόσβαση σε δεδομένα ηλεκτρονικών αρχείων υγείας, διασφαλίζοντας ότι όλοι οι πολίτες έχουν τη δυνατότητα πρόσβασης στα ηλεκτρονικά αρχεία υγείας τους στο Διαδίκτυο. 

2) Η υπηρεσία ηλεκτρονικής πρόσβασης θα πρέπει να συμπληρώνεται με τουλάχιστον τους 13 τύπους δεδομένων που διερευνήθηκαν σε αυτήν τη μελέτη, αντικατοπτρίζοντας τα ποικίλα δεδομένα υγείας που συλλέγονται για τους ασθενείς κατά τις αλληλεπιδράσεις τους με τις υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης. 

3) Τα ποικίλα δεδομένα θα πρέπει να παρέχονται από όλες τις σχετικές κατηγορίες δημόσιων και ιδιωτικών παρόχων υγειονομικής περίθαλψης που χρησιμοποιούνται από τους πολίτες. 

4) Η νομική βάση και οι τεχνικές λειτουργίες για τους νόμιμους κηδεμόνες και τα εξουσιοδοτημένα άτομα πρέπει να ρυθμιστούν σε όλα τα κράτη μέλη, ώστε να διασφαλίζεται η ισότιμη πρόσβαση στα ηλεκτρονικά αρχεία υγείας. 

5) Όλες αυτές οι προσπάθειες θα πρέπει να υποστηρίζονται από ψηφιακά προϊόντα και υπηρεσίες που είναι ασφαλή και προσβάσιμα εκ σχεδιασμού, όπως η χρήση μεθόδων ελέγχου ταυτότητας που βασίζονται σε (προ-)κοινοποιημένα ηλεκτρονικά αναγνωριστικά (eID), η τήρηση των κατευθυντηρίων γραμμών για την προσβασιμότητα στον ιστό και η εφαρμογή περαιτέρω μέτρων για να διασφαλιστεί ότι η υπηρεσία ηλεκτρονικής πρόσβασης μπορεί να χρησιμοποιηθεί ισότιμα από όλους τους πολίτες. Νομοθεσίες όπως ο κανονισμός EUDI και η οδηγία για την προσβασιμότητα στον ιστό υποστηρίζουν ψηφιακά προϊόντα και υπηρεσίες που είναι ασφαλή και προσβάσιμα για όλους. 

 

Τέλος, το Πρόγραμμα Πολιτικής για την Ψηφιακή Δεκαετία θα υποβληθεί σε προγραμματισμένη αναθεώρηση το 2026, για να αξιολογηθεί εάν οι ψηφιακοί στόχοι του 2030 παραμένουν ευθυγραμμισμένοι με τις τεχνικές και οικονομικές εξελίξεις. Σε αυτό το πλαίσιο, υπάρχει η ευκαιρία να αναθεωρηθεί ο στόχος της ηλεκτρονικής υγείας υπό το πρίσμα της εφαρμογής του κανονισμού EHDS και των νέων εξελισσόμενων προτεραιοτήτων πολιτικής, ιδίως στο πλαίσιο της Στρατηγικής Εφαρμογής της Τεχνητής Νοημοσύνης.  

Η μεθοδολογία-στόχος για την ηλεκτρονική υγεία θα μπορούσε να αντικατοπτρίζει πιο πιστά τα δικαιώματα, τις υποχρεώσεις και τις απαιτήσεις εφαρμογής που εισάγονται από την EHDS, όπως τα δικαιώματα των πολιτών στη φορητότητα δεδομένων και την πρόσβαση μέσω proxy, τις υποχρεωτικές απαιτήσεις διαλειτουργικότητας και συμμόρφωσης για τα συστήματα EHR, τις υποχρεώσεις ελεγκτικότητας για την πρόσβαση και τη χρήση δεδομένων υγείας και τη διασυνοριακή ανταλλαγή δεδομένων μέσω του MyHealth@EU.  

Επιπλέον, η EHDS περιλαμβάνει διατάξεις για τη δευτερογενή χρήση δεδομένων υγείας, οι οποίες δεν λαμβάνονται υπόψη στην τρέχουσα έκδοση του πλαισίου δεικτών ηλεκτρονικής υγείας.  

Όσον αφορά τη μεθοδολογία, οι τύποι δεδομένων και οι πάροχοι δεδομένων ουσιαστικά υποβαθμίζονται στο πλαίσιο, καθώς αυτοί οι υποδείκτες περιλαμβάνουν πολλά υποστοιχεία που τους καθιστούν πιο εκτεταμένους.  

Το πλαίσιο θα μπορούσε να επανασταθμιστεί ώστε να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση σε αυτά τα υποστοιχεία. Ορισμένοι υποδείκτες έχουν κορεστεί σε ωριμότητα, όπως ο υποδείκτης για την υπηρεσία πρόσβασης. Η σχέση μεταξύ των παρόχων δεδομένων και των τύπων δεδομένων που διαθέτουν θα μπορούσε να αξιολογηθεί λεπτομερέστερα.  

 

Τρεις προκλήσεις 

 

Από τα αποτελέσματα του 2025 προκύπτουν αρκετές πληροφορίες που δικαιολογούν συζήτηση: 

 

1. Ενώ έχει σημειωθεί σημαντική πρόοδος στη βελτίωση της διαθεσιμότητας των δεδομένων υγείας, δεν έχουν εξελιχθεί όλοι οι τύποι δεδομένων με τον ίδιο ρυθμό. Συγκεκριμένα,οι ιατρικές εικόνες και τα δεδομένα που σχετίζονται με ιατρικές συσκευές και εμφυτεύματα παραμένουν λιγότερο διαθέσιμααπό άλλους τύπους δεδομένων.  

Παρ’ όλα αυτά, αυτοί οι τύποι δεδομένων είναι επίσης εκείνοι που σημείωσαν τη μεγαλύτερη πρόοδο από πέρυσι, καθώς ορισμένες χώρες έχουν καταβάλει προσπάθειες για να τους καταστήσουν διαθέσιμους. Η γενική έλλειψη διαθεσιμότητας αυτών των τύπων δεδομένων φαίνεται να πηγάζει από τεχνικά και οργανωτικά εμπόδια. Η βελτιωμένη διαθεσιμότητα πιθανότατα εξαρτάται από επενδύσεις στην υποδομή, τη διαλειτουργικότητα και τις λειτουργικές ροές εργασίας, για την υποστήριξη της συνεπούς και κλιμακωτής διαθεσιμότητας και των 13 τύπων δεδομένων. 

 

2. Η συνδεσιμότητα τωνπαρόχων υγειονομικής περίθαλψης παραμένει ένας από τους λιγότερο ώριμους υποδείκτες, παρά την αξιοσημείωτη βελτίωση από έτος σε έτος. Οι διαφορές μεταξύ δημόσιων και ιδιωτικών παρόχων παραμένουν, με τους ιδιωτικούς παρόχους γενικά λιγότερο συνδεδεμένους με εθνικές υπηρεσίες πρόσβασης από τους δημόσιους παρόχους. Παρ’ όλα αυτά, η παροχή δεδομένων από ιδιωτικούς παρόχους έχει βελτιωθεί περισσότερο από πέρυσι. Επιπλέον, συγκεκριμένοι τύποι παρόχων, όπως οι γηροκομεία, τα κέντρα αποκατάστασης και οι μονάδες ψυχικής υγείας, εξακολουθούν να υποεκπροσωπούνται ως πάροχοι δεδομένων. Η σύνδεση πρόσθετων παρόχων υγειονομικής περίθαλψης παραμένει δύσκολη σε ορισμένες χώρες, λόγω της κατακερματισμένης διακυβέρνησης (όπως οι διαφορές μεταξύ των συστημάτων υγείας και κοινωνικής φροντίδας), των περιορισμένων νομικών υποχρεώσεων των ιδιωτικών παρόχων να παρέχουν δεδομένα υγείας και των τεχνικών περιορισμών διαλειτουργικότητας που προκύπτουν από ετερογενή και μη τυποποιημένα συστήματα πληροφοριών (ιδίως μεταξύ παρόχων υγειονομικής περίθαλψης στον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα). Για την αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος τα κράτη μέλη θα πρέπει να αναπτύξουν μια σαφή επισκόπηση των κατηγοριών παρόχων που δεν είναι ακόμη συνδεδεμένες και σε ποιον βαθμό, επιτρέποντας στις χώρες να ιεραρχήσουν τις δράσεις και να προσαρμόσουν ανάλογα τα κανονιστικά, οικονομικά ή οργανωτικά μέτρα.  

Σε αυτό το πλαίσιο, ο Κανονισμός για τον Ευρωπαϊκό Χώρο Δεδομένων Υγείας (EHDS) μπορεί να προσφέρει πρόσθετη ώθηση, διευκρινίζοντας τις υποχρεώσεις και μειώνοντας τον νομικό κατακερματισμό για τους ιδιωτικούς παρόχους που ίσως δεν ήταν υποχρεωμένοι προηγουμένως να κοινοποιούν δεδομένα υγείας. 

 

3. Οι ευκαιρίες πρόσβασης για τουςνόμιμους κηδεμόνεςκαι τα εξουσιοδοτημένα άτομα συνεχίζουν να βελτιώνονται. Ένα επιπλέον κράτος μέλος εισήγαγε την πρόσβαση για τους νόμιμους κηδεμόνες και τρία επιπλέον κράτη μέλη εισήγαγαν την πρόσβαση για τα εξουσιοδοτημένα άτομα. Παρ’ όλα αυτά, η πρόσβαση για τους νόμιμους κηδεμόνες δεν είναι διαθέσιμη για τους πολίτες σε τέσσερα κράτη μέλη και η πρόσβαση για τα εξουσιοδοτημένα άτομα δεν είναι διαθέσιμη για τους πολίτες σε επτά κράτη μέλη. Η εφαρμογή της εξουσιοδοτημένης πρόσβασης περιορίζεται σε ορισμένες χώρες κυρίως από τη νομική αβεβαιότητα ή την εκκρεμή νομοθεσία, καθώς και από τεχνικές προκλήσεις στην ασφαλή επαλήθευση και διαχείριση της πρόσβασης για τους νόμιμα εξουσιοδοτημένους εκπροσώπους. Η περαιτέρω πρόοδος σε αυτούς τους υποδείκτες θα απαιτήσει από αυτά τα κράτη μέλη να αναπτύξουν πιο προηγμένες λειτουργίες πρόσβασης, όπως προσωρινή πρόσβαση και διαφοροποιημένες άδειες. Η ενίσχυση αυτού του τομέα παραμένει σημαντική για τη διασφάλιση της ισότιμης πρόσβασης για τους πολίτες που δεν μπορούν να διαχειριστούν ανεξάρτητα τα δικά τους δεδομένα υγείας στο Διαδίκτυο.
4. Διαβάστε στο τεύχος Μαιου-Ιουνίου του PHB #96