Σύμφωνα με τη νέα μελέτη, επιβεβαιώνονται οι συστάσεις των αρμοδίων Αρχών ότι οι άνθρωποι δεν πρέπει να επαναπαύονται στα αντηλιακά, πιστεύοντας ότι μπορούν να κάθονται στον ήλιο όση ώρα θέλουν.
Στη νέα μελέτη επισημαίνεται ότι η υπεριώδης ακτινοβολία μπορεί να κάνει ζημιά στα ίδια τα γονίδια, ο ρόλος των οποίων είναι να προστατεύουν τον οργανισμό από τις επιβλαβείς επιπτώσεις της και από τις γενετικές βλάβες γενικότερα.
Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ, με επικεφαλής τον καθηγητή Ρίτσαρντ Μαρέ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature», μελέτησαν τις βιολογικές επιπτώσεις που έχει η υπεριώδης ηλιακή ακτινοβολία (UV) στο δέρμα των ποντικιών και την πιθανότητα αυτά να εμφανίσουν μελάνωμα, την πιο επιθετική και θανατηφόρα μορφή δερματικού καρκίνου.
Οι υπεριώδεις ακτίνες προκαλούν μετάλλαξη στο γονίδιο p53, το οποίο -υπό φυσιολογικές συνθήκες- προστατεύει το σώμα από τυχόν ζημιές στο DNA. Η έρευνα στα πειραματόζωα έδειξε ότι ναι μεν το αντηλιακό με δείκτη προστασίας 50 μπορεί να μειώσει την ένταση της γενετικής βλάβης, καθυστερώντας έτσι την εμφάνιση του μελανώματος, όμως δεν παρέχει απόλυτη προστασία, με συνέπεια η υπεριώδης ακτινοβολία είναι πάντα σε θέση να προκαλέσει καρκίνο, αν και με κατά περίπου 30% πιο αργό ρυθμό.
Οι επιστήμονες προειδοποίησαν ότι μερικοί άνθρωποι πιστεύουν πως έγιναν «ανίκητοι» επειδή έβαλαν αντηλιακό και έτσι μένουν πολύ περισσότερο χρόνο στον ήλιο, αντί να καταφύγουν στη σκιά, με αποτέλεσμα το δέρμα τους να εκτίθεται τελικά πιο πολύ. Επίσης επισήμαναν πως όταν το δέρμα «καίγεται» λόγω του ήλιου, αυτό αποτελεί ξεκάθαρο σημάδι πως το DNA στα κύτταρα του δέρματος έχει υποστεί βλάβη, πράγμα που, με το πέρασμα του χρόνου, μπορεί να οδηγήσει σε καρκίνο.