Όπως επισημαίνουν οι επιστήμονες, πρόκειται για την πρώτη μεγάλη επιτυχία στην μάχη κατά του ιού, που ξέσπασε στο διάστημα 2014-2015 στην Δυτική Αφρική.
Σύμφωνα με το Reuters, μολονότι και άλλες πειραματικές θεραπείες φάνηκαν να βοηθούν τους ασθενείς που είχαν προσβληθεί από τον Έμπολα, κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι πρακτικές αυτές δεν μπορούν να αποδείξουν την αποτελεσματικότητα τους έναντι του στελέχους «Makona», δεδομένου ότι η ανάρρωση του ασθενούς μπορεί να οφείλεται και σε άλλες αιτίες.
Στην ίδια περίπτωση εντάσσονται και τα φάρμακα, συμπεριλαμβανομένων και της Mapp Biopharmaceutical’s ZMapp, που χρησιμοποιήθηκαν για την θεραπεία πιθήκων σε εργαστηριακά πειράματα, αλλά για ένα διαφορετικό στέλεχος του ιού Έμπολα από εκείνη που είναι υπεύθυνη για την χειρότερη επιδημία των τελευταίων ετών.
«Δεν μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι ένα πειραματικό φάρμακο που λειτουργεί εναντίον ενός στελέχους θα λειτουργήσει σε άλλο, ακόμη και αν είναι σχεδόν ταυτόσημο γενετικά» όπως δήλωσε ο Thomas Geisbert του Πανεπιστημίου του Τέξας, συγγραφέας της μελέτης που δημοσιεύεται στο περιοδικό Nature.
Στο πείραμα, έξι πιθήκους μολύνθηκαν με τεράστιες δόσεις του στελέχους Makona. Τρεις ημέρες αργότερα, τρεις έλαβαν έγχυση του προϊόντος της Tekmira, ένα κοκτέιλ «μικρής παρεμβολής RNAs» (siRNAs) ενθυλακωμένο σε λίπος σταγονιδίων, που ονομάζεται νανοσωματίδιο λιπιδίου.
Με το siRNAs δεσμεύονται δύο από τα επτά γονίδια του ιού, εμποδίζοντας τον έτσι να πολλαπλασιαστεί. Και οι τρεις πίθηκοι επέζησαν, παρά πυρετούς και τα τεράστια επίπεδα του ιού στο αίμα. Ενώ οι τρεις πίθηκοι που δεν δέχθηκαν θεραπεία αρρώστησαν που υποβλήθηκαν σε ευθανασία σε εννέα ημέρες.
Ενθαρρυντικό είναι ότι το φάρμακο μπορεί να προσαρμοστεί για να στοχεύσει σε οποιοδήποτε στέλεχος του Έμπολα όπως τονίζει ο Geisbert.