Το ποσοστό των ατόμων που εμφανίζουν δυσκοιλιότητα παγκοσμίως κυμαίνεται από 0,7 έως 79% στους ενήλικες, ενώ παρουσιάζεται και στα παιδιά σε ποσοστό από 0,7 έως 29,6%.
Το πρόβλημα φαίνεται να είναι συχνότερο στις γυναίκες από ότι στους άνδρες, στις μεγαλύτερες ηλικίες (συνήθως άνω των 60 ετών) και σε άτομα χαμηλότερου κοινωνικοοικονομικού και μορφωτικού επιπέδου.
Με αφορμή την πρόσφατη Ημέρα Ευαισθητοποίησης του κοινού για τη Δυσκοιλιότητα, το Ελληνικό Ίδρυμα Γαστρεντερολογίας και Διατροφής (ΕΛΙΓΑΣΤ) περιγράφει τη δυσκοιλιότητα ως την ατελή κινητικότητα του παχέος εντέρου. Παράλληλα, ορίζεται και ως η κένωση του παχέος εντέρου σε μικρότερη συχνότητα από τρεις φορές εβδομαδιαίως.
«Η δυσκοιλιότητα συμβαίνει όταν το παχύ έντερο απορροφά υπερβολική ποσότητα νερού από τα περιττώματα. Τα τελευταία γίνονται ιδιαίτερα σκληρά και ξηρά και τα χαρακτηριστικά αυτά δυσκολεύουν τη δίοδό τους και την αποβολή τους. Μερικά από τα συμπτώματα της δυσκοιλιότητας είναι τα παρακάτω: άλγος κατά την κίνηση του παχέος εντέρου, αίσθημα φουσκώματος και υπερπλήρωσης του εντέρου, αίσθημα δυσκολίας κατά την κένωση», αναφέρει σε ανακοίνωση του το ΕΛΙΓΑΣΤ.
Η πλειονότητα των ασθενών πάσχει από χρόνια δυσκοιλιότητα, που επιβαρύνει σημαντικά την ποιότητα ζωής των πασχόντων, αλλά δεν επηρεάζει το προσδόκιμο επιβίωσης και η οποία απαιτεί μόνο διατροφικούς και φαρμακευτικούς χειρισμούς. Στα βασικά βήματα αντιμετώπισης της χρόνιας δυσκοιλιότητας είναι ο αποκλεισμός οργανικών παθήσεων, μεταβολικών και νευρολογικών ως επί το πλείστον, ή φαρμάκων που προκαλούν δυσκοιλιότητα, η αυξημένη χρήση φυτικών ινών και ήπιων φαρμακευτικών σκευασμάτων. «Δυστυχώς πολλοί από τους ασθενείς δυσκολεύονται να μεταβάλλουν τις διατροφικές και καθημερινές τους συνήθειες, με αποτέλεσμα να ταλαιπωρούνται από τη δυσκοιλιότητα και επιπρόσθετα να διστάζουν να ζητήσουν ιατρική βοήθεια», σημειώνεται.
Ωστόσο, κακοήθεια του εντέρου μπορεί να κρύβεται σε περιπτώσεις ατόμων, ιδιαίτερα μέσης ηλικίας και άνω, που εμφανίζουν αιφνίδια διαταραχή των κενώσεων (πρόσφατης έναρξης δυσκοιλιότητα, διάρροια ή εναλλαγή διάρροιας-δυσκοιλιότητας) και οι οποίοι θα πρέπει να απευθύνονται άμεσα στον ιατρό για να υποβληθούν σε έλεγχο, συμπεριλαμβανομένης της κολονοσκόπησης.