Όπως προκύπτει στα συμπεράσματα μιας πρωτότυπης μελέτης που πραγματοποίησαν Βρετανοί ερευνητές, με επικεφαλής τον δρ. Ντένις Λέντρεμ του Πανεπιστημίου του Νιούκαστλ (που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό «British Medical Journal»), μεταξύ 1994- 2014 σχεδόν οι εννέα στους δέκα «νικητές» για τον τίτλο του πιο χαζού θανάτου είναι άνδρες.
Παλαιότερες έρευνες έχουν δείξει ότι οι άνδρες είναι πιθανότερο να εισαχθούν στο τμήμα επειγόντων ενός νοσοκομείου λόγω θανάσιμου τραυματισμού σε τροχαίο ή άλλο ατύχημα.
Οι ερευνητές ανέλυσαν 332 απονομές των «Βραβείων Δαρβίνου» κατά τα τελευταία 20 χρόνια. Πρόκειται για ετήσια «βραβεία», που φέρουν το όνομα του «πατέρα» της θεωρίας της εξέλιξης Βρετανού βιολόγου Κάρολου Δαρβίνου και αφορούν τους πιο ανόητους τρόπους που έχουν πεθάνει άνθρωποι μέσα στη χρονιά. Βραβεύονται όσοι «κατάφεραν» να βελτιώσουν την κοινή γενετική κληρονομιά της ανθρωπότητας, αφαιρώντας τα γονίδιά τους από αυτήν, «χάρη» στον ανόητο θάνατό τους.
Ανάμεσα στις πιο χαρακτηριστικές -και μακάβριες- περιπτώσεις είναι ένας «έξυπνος» άνδρας που ανέβηκε σε ένα κλεμμένο καροτσάκι του σούπερ μάρκετ, το οποίο έδεσε στο πίσω μέρος ενός τρένου, που τον τράβηξε λίγα χιλιόμετρα προς… τον θάνατο του.
Ένας άλλος «αστέρας» της νοημοσύνης ήταν ένας υποψήφιος τρομοκράτης, ο οποίος έστειλε ένα γράμμα – βόμβα, αλλά το ταχυδρομείο τού το επέστρεψε επειδή δεν είχε βάλει αρκετά γραμματόσημα – και τελικά το άνοιξε.
Κάποιος άλλος κατάφερε να κλέψει ένα χαλύβδινο καλώδιο που συγκρατούσε έναν ανελκυστήρα, μόνο που ο ίδιος βρισκόταν πάνω στον ανελκυστήρα, οπότε ο τελευταίος γκρεμοτσακίστηκε στο υπόγειο.
Ενδιαφέρουσα είναι και η περίπτωση ενός εργάτη, ο οποίος οδηγούσε έναν μικρό εκσκαφέα, με τον οποίο γκρέμιζε ένα στεγασμένο πάρκινγκ, αλλά δεν είχε σκεφτεί τι θα γινόταν αν έριχνε και το τελευταίο στήριγμα, ωσότου η στέγη έπεσε και τον πλάκωσε.
Από τα 332 «βραβεία» χαζών θανάτων, τα 282 (89%) αφορούσαν άνδρες, τα 36 γυναίκες και τα 14 είχαν να κάνουν με ζευγάρια. Οι ερευνητές επισήμαναν ότι οι άνδρες, από τα πανάρχαια χρόνια, υποχρεώνονταν να κάνουν, ως τελετουργίες μύησης και ανδρισμού, ριψοκίνδυνα πράγματα. Μόνο που η γραμμή που χωρίζει το «ριψοκίνδυνο» από το «χαζό», είναι πολύ λεπτή.