Ο διαρκής Γολγοθάς των ατόμων με χρόνιες παθήσεις μέσα στο Σύστημα Υγείας, ενισχύεται από το αυξανόμενο οικονομικό βάρος της θεραπείας, ασφαλισμένων και μη. Η εκτίναξη του αληθινού ποσού συμμετοχής στο κόστος των φαρμάκων, φαίνεται πως «ξεζουμίζει» οικονομικά τους χρονίως πάσχοντες, κυρίως εκείνους οι οποίοι χρειάζεται να λαμβάνουν συνδυαστικές θεραπείες.
Χαρακτηριστική περίπτωση οι ινσουλινοθεραπευόμενοι Διαβητικοί τύπου Β, για τους οποίους προβλέπεται συμμετοχή 10%, όταν για τους ινσουλινοεξαρτώμενους Διαβητικούς τύπου Α, το ποσοστό είναι μηδενικό.
Συχνά βέβαια ο Διαβήτης συνοδεύεται και από άλλες παθήσεις, με αποτέλεσμα το μηνιαίο κόστος για την ολοκληρωμένοι θεραπεία τους να γίνεται όλο και πιο δυσβάστακτο.
Ερωτηθείς σχετικά στην Ημερίδα «Ελληνικό Δίκτυο για την αντιμετώπιση του Διαβήτη», ο πρόεδρος του ΕΟΠΥΥ, Δ. Κοντός αφού επεσήμανε πως η συμμετοχή των ασθενών με Σακχαρώδη Διαβήτη απασχολεί ιδιαίτερα τον Οργανισμό, που επιθυμεί να την «εξορθολογίσει», αποκάλυψε πως αυτό που εξετάζεται είναι αν όχι η κατάργηση της συμμετοχής, ο καθορισμός της βάσει εισοδηματικών κριτηρίων».