Σύμφωνα με μια νέα διεθνή επιστημονική έκθεση, περίπου 4,8 δισεκατομμύρια άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση σε ένα ασφαλές και οικονομικά προσιτό χειρουργείο. Το πρόβλημα, όπως είναι αναμενόμενο, είναι πιο σοβαρό στις φτωχότερες χώρες, ιδίως στην υποσαχάρεια Αφρική και στη νοτιοανατολική Ασία, όπου ποσοστό 90% δεν έχουν πρόσβαση σε βασικές χειρουργικές υπηρεσίες με αναισθησία.
Μάλιστα, το ένα τρίτο όλων των θανάτων μέσα σε ένα έτος (περίπου 17 εκατομμύρια) οφείλονται σε ασθένειες θεραπεύσιμες με χειρουργική επέμβαση, όμως συχνά ο θάνατος επέρχεται, ενώ θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί, αν ο ασθενής είχε εγχειρισθεί.
Οι 25 κορυφαίοι χειρουργοί και αναισθησιολόγοι, με επικεφαλής τον ‘Αντι Λίδερ του Κέντρου Παγκόσμιας Υγείας του King’s College του Λονδίνου, τον καθηγητή χειρουργικής Τζον Μεάρα της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ των ΗΠΑ και τον Λαρς Χαγκάντερ του σουηδικού Πανεπιστημίου Λουντ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό «The Lancet», επεσήμαναν ότι εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο από απλές και εύκολα θεραπεύσιμες παθήσεις, όπως η σκωληκοειδίτιδα ή τα κατάγματα, επειδή δεν μπορούν να χειρουργηθούν για οικονομικούς ή πρακτικούς λόγους.
«Λόγω έλλειψης χειρουργικών υπηρεσιών, εύκολα αντιμετωπίσιμες ασθένειες γίνονται θανατηφόρες. Η παγκόσμια κοινότητα δεν μπορεί να συνεχίσει να αγνοεί αυτό το πρόβλημα: εκατομμύρια άνθρωποι να πεθαίνουν χωρίς λόγο», όπως δήλωσε ο Λίδερ. Μάλιστα, όπως εκτίμησε, μέσα στις επόμενες δεκαετίες το πρόβλημα θα επιδεινωθεί, επειδή πολλές χώρες, που ήδη πλήττονται από την έλλειψη χειρουργείων, θα έλθουν αντιμέτωπες με συνεχώς αυξανόμενα περιστατικά καρκίνου, καρδιαγγειακών παθήσεων, τροχαίων ατυχημάτων κ.α.
Από τις περίπου 313 εκατομμύρια χειρουργικές επεμβάσεις που γίνονται κάθε χρόνο παγκοσμίως, μόνο μία στις 20 λαμβάνει χώρα στις φτωχότερες χώρες, όπου ζει πάνω από το ένα τρίτο του παγκόσμιου πληθυσμού. Σύμφωνα με την έκθεση, υπάρχει μια παγκόσμια έλλειψη τουλάχιστον 143 εκατομμυρίων χειρουργικών επεμβάσεων ετησίως.
Επιπλέον, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της έκθεσης, το 25% των ανθρώπων διεθνώς που κάνουν κάποια χειρουργική επέμβαση, καταστρέφονται οικονομικά, καθώς αδυνατούν να πληρώσουν για το κόστος του χειρουργείου ή -κι αν τα καταφέρουν- στη συνέχεια είναι υποχρεωμένοι να ζήσουν στη φτώχεια. Όσο πιο φτωχός είναι κανείς, τόσο περισσότερο κινδυνεύει να εξελιχθεί σε οικονομικό εφιάλτη για τον ίδιο μια σωτήρια χειρουργική επέμβαση.
Η έκθεση υπολογίζει ότι θα χρειασθούν επενδύσεις της τάξης των 420 δισεκατομμυρίων δολαρίων έως το 2030, προκειμένου οι χώρες με το εντονότερο πρόβλημα να φθάσουν σε ένα αποδεκτό επίπεδο από άποψη χειρουργικών υποδομών και υπηρεσιών.