Μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό “Obesity Science & Practice” εξετάζει τρόπους για την αντιμετώπιση της επαναπρόσληψης βάρους. Το φαινόμενο αυτό παρατηρείται συχνά μετά τη διακοπή των σύγχρονων ενέσιμων φαρμάκων, δηλαδή των αγωνιστών των υποδοχέων GLP-1, τα οποία χρησιμοποιούνται ευρέως για τη διαχείριση της παχυσαρκίας.

Στη μελέτη συμμετείχαν άτομα που είχαν διακόψει πρόσφατα τη λήψη των νεότερων ενέσιμων φαρμάκων για αντιμετώπιση της παχυσαρκίας τους, έχοντας ωστόσο επιτύχει απώλεια βάρους άνω του 10% κατά τη διάρκεια της θεραπείας με αυτά τα σκευάσματα. Η μέση απώλεια βάρους των συμμετεχόντων ήταν ελαφρώς μεγαλύτερη από 18%.

Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες. Η πρώτη ήταν η ομάδα ελέγχου, η οποία έλαβε την τυπική φροντίδα για τη διατήρηση της απώλειας βάρους. Στη δεύτερη ομάδα παρέχονταν γεύματα ειδικά διαμορφωμένα βάσει ιατρικών οδηγιών και που ετοιμάζονταν από διαιτολόγο. Οι συμμετέχοντες λάμβαναν δέκα τέτοια γεύματα κάθε εβδομάδα. Η τρίτη ομάδα χρησιμοποίησε για τουλάχιστον 15 λεπτά καθημερινά, μία εφαρμογή που βοηθά στη διαχείριση ζητημάτων, όπως η υπερφαγία και τα «κοινωνικά ή περιβαλλοντικά ερεθίσματα» που πυροδοτούν την κατανάλωση τροφής.

Η μελέτη διήρκεσε 4 μήνες. Στην ομάδα της εφαρμογής ευεξίας, αλλά και στην ομάδα των ειδικά διαμορφωμένων γευμάτων, η επαναπρόσληψη βάρους ανήλθε στο 3,6%. Αντίθετα, στην ομάδα ελέγχου η επαναπρόσληψη βάρους έφτασε το 10,8%. Οι ρυθμοί αύξησης του βάρους ήταν επίσης χαμηλότεροι στις ομάδες παρέμβασης. Κάθε μήνα, η ομάδα ελέγχου παρουσίασε αύξηση βάρους 2,9%, ενώ οι άλλες ομάδες εμφάνισαν αύξηση βάρους μικρότερη από 1% ανά μήνα.

Τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι οι γιατροί θα πρέπει να προετοιμάζονται για την επόμενη φάση μετά την απώλεια βάρους, σε περιπτώσεις όπου ενδέχεται να χρειαστεί ή να επιλεχθεί η διακοπή των νεότερων ενέσιμων φαρμάκων. Οι ιατροί και οι ασθενείς μπορούν να συνεργαστούν για την κατάρτιση ενός σχεδίου μετάβασης, το οποίο θα περιλαμβάνει υποστήριξη για αλλαγή συμπεριφοράς, συνεχή παρακολούθηση, καθώς και συζητήσεις σχετικά με άλλες θεραπευτικές επιλογές.

Η μελέτη https://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1002/osp4.70194