Η μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το πολύ συχνό και εντατικό τζόκινγκ μπορεί να γυρίσει «μπούμερανγκ» και να αποδειχτεί επιβλαβές για την υγεία.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Πέτερ Σνορ του Νοσοκομείου Φρεντέρικσμπεργκ της Κοπεγχάγης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό του Αμερικανικού Κολλεγίου Καρδιολογίας, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο, μελέτησαν για 12 χρόνια σχεδόν 1.100 άτομα που έκαναν τζόκινγκ, σε σύγκριση με 413 που δεν έκαναν καθόλου.
Η μελέτη κατέγραψε τις ώρες που έκανε τζόκινγκ ο καθένας μέσα στην ημέρα, τη συχνότητα μέσα στην εβδομάδα και τον ρυθμό της άσκησης, συσχετίζοντας τα με την υγεία κάθε ατόμου. Το συμπέρασμα είναι ότι όσοι έκαναν τζόκινγκ «με το μαλακό», είχαν τον μικρότερο κίνδυνο πρόωρου θανάτου. Οι μανιακοί με το τζόκινγκ είχαν ίδια πιθανότητα να πεθάνουν πρόωρα, με όσους προτιμούσαν… τον καναπέ.
Το ιδανικό τζόκινγκ -που σχετίζεται με την χαμηλότερη θνησιμότητα- φαίνεται να είναι αυτό στο οποίο αφιερώνει κανείς μία έως δυόμιση ώρες την εβδομάδα, με συχνότητα όχι πάνω από τρεις φορές την εβδομάδα. Επίσης, χαμηλότερη είναι η θνησιμότητα όσων κάνουν τζόκινγκ με αργό έως μέτριο ρυθμό (έως οκτώ χιλιόμετρα την ώρα), ενώ όσοι προτιμούν τον γρήγορο ρυθμό (με πάνω από 11 χιλιόμετρα την ώρα), σαν να τρέχουν, έχουν σχεδόν τον ίδιο κίνδυνο πρόωρου θανάτου με όσους κάνουν καθιστική ζωή.
Σε γενικές γραμμές, όσοι κάνουν τζόκινγκ έχουν χαμηλότερη αρτηριακή πίεση, μικρότερο δείκτη σωματικής μάζας (αναλογία βάρους/ύψους), ενώ καπνίζουν λιγότερο.