Η πρώτη μεγάλης κλίμακας μελέτη που εξέτασε αν η φαρμακευτική μείωση της λιποπρωτεΐνης (a) μειώνει τον καρδιαγγειακό κίνδυνο δεν έδειξε όφελος. Παρά τη σημαντική πτώση των τιμών της Lp(a), τα καρδιαγγειακά επεισόδια παρέμειναν αμετάβλητα.

Στις 4 Σεπτεμβρίου, η Novartis ανακοίνωσε τα πρώτα δεδομένα της μελέτης Lp(a)HORIZON, στην οποία συμμετείχαν 8.323 ασθενείς με διαγνωσμένη καρδιαγγειακή νόσο και αυξημένη λιποπρωτεΐνη (a) — έναν δείκτη χοληστερίνης που καθορίζεται σχεδόν αποκλειστικά από τα γονίδια. Το φάρμακο πέτυχε μεγάλη μείωση της Lp(a), όπως είχε παρατηρηθεί και σε προηγούμενες μελέτες (έως και 80%).
Ωστόσο, δεν μειώθηκαν τα καρδιαγγειακά επεισόδια:

• εμφράγματα,
• εγκεφαλικά,
• θάνατοι από καρδιαγγειακή αιτία,
• επείγουσες επεμβάσεις στα στεφανιαία αγγεία.

Παρόμοια εικόνα με τα τριγλυκερίδια – Η μελέτη PROMINENT

Αντίστοιχο αποτέλεσμα είχε καταγραφεί στη μελέτη PROMINENT, όπου 10.497 ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 έλαβαν φάρμακο που μείωσε σημαντικά τα τριγλυκερίδια.
Παρά τη βελτίωση του δείκτη, τα καρδιαγγειακά επεισόδια δεν μειώθηκαν, με αποτέλεσμα η μελέτη να διακοπεί πρόωρα.

Όταν ο δείκτης δεν είναι η νόσος

Οι δύο μελέτες δείχνουν ότι η φαρμακευτική μείωση ενός μεμονωμένου δείκτη δεν εγγυάται βελτίωση της υγείας.Ένας βιοδείκτης μπορεί να συνδέεται στατιστικά με τον κίνδυνο, αλλά η μείωσή του δεν σημαίνει απαραίτητα ότι αλλάζει η πορεία της νόσου.Ο αριθμός στην εξέταση είναι ένδειξη, όχι η ίδια η παθολογική διαδικασία.

Οι πραγματικοί μηχανισμοί που βλάπτουν τα αγγεία
Οι κύριοι παράγοντες που οδηγούν σε καρδιαγγειακή βλάβη είναι:

• αντίσταση στην ινσουλίνη,
• κάπνισμα,
• σπλαχνικό λίπος,
• οξείδωση,
• χρόνια φλεγμονή.

Αυτοί οι μηχανισμοί λειτουργούν ταυτόχρονα και ενισχύουν ο ένας τον άλλον. Η διόρθωση ενός μόνο αριθμού, χωρίς αλλαγή των υπολοίπων παραγόντων, δεν οδηγεί απαραίτητα σε μείωση του κινδύνου.

Η σημασία της συνολικής μεταβολικής εικόνας
Η επιστημονική γνώση δείχνει ότι ο σημαντικότερος παράγοντας για την καρδιαγγειακή υγεία είναι η συνολική μεταβολική κατάσταση του ατόμου.
Αυτή βελτιώνεται ουσιαστικά με:

• αλλαγές στον τρόπο ζωής,
• διατροφικές παρεμβάσεις,
• μείωση φλεγμονής,
• ενίσχυση της φυσικής δραστηριότητας.

Ο στόχος της ιατρικής πρέπει να είναι η θεραπεία του ασθενούς, όχι η «διόρθωση» ενός μεμονωμένου εργαστηριακού δείκτη.