Νέα ανάλυση που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Diabetes, Obesity and Metabolism εξετάζει τι πραγματικά συμβαίνει όταν οι ασθενείς σταματούν τις ενέσιμες θεραπείες GLP‑1 για την παχυσαρκία. Ο ειδικός παθολόγος Δρ. Ευθύμιος Καπάνταης παρουσιάζει τα ευρήματα, τα οποία δείχνουν ότι η διακοπή δεν οδηγεί απαραίτητα σε σημαντική ανάκτηση βάρους.

Η χρήση ενέσιμων φαρμάκων που ανήκουν στους αγωνιστές των υποδοχέων GLP‑1 αυξάνεται διεθνώς, τόσο για τη διαχείριση του βάρους όσο και για τον διαβήτη τύπου 2. Η νέα μελέτη περιέλαβε σχεδόν 8.000 ασθενείς που διέκοψαν τη σεμαγλουτίδη ή την τιρζεπατίδη, δύο από τα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα φάρμακα.

Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η διακοπή των φαρμάκων δεν οδηγεί σε μαζική επαναφορά βάρους. Αυτό οφείλεται κυρίως στο ότι πολλοί ασθενείς συνεχίζουν την προσπάθεια αντιμετώπισης της παχυσαρκίας είτε επανεκκινώντας το αρχικό φάρμακο είτε δοκιμάζοντας εναλλακτικές θεραπείες ή παρεμβάσεις στον τρόπο ζωής.

Στην ομάδα της παχυσαρκίας, οι ασθενείς είχαν χάσει κατά μέσο όρο 8,4% του σωματικού βάρους πριν από τη διακοπή και ανέκτησαν μόλις 0,5% έναν χρόνο αργότερα. Το 55% πήρε βάρος μετά τη διακοπή, ενώ το 45% συνέχισε να χάνει ή παρέμεινε σταθερό.

Στην ομάδα του διαβήτη τύπου 2, οι ασθενείς είχαν χάσει 4,4% του βάρους πριν από τη διακοπή και έχασαν επιπλέον 1,3% μέσα στον επόμενο χρόνο. Το 44% πήρε βάρος, ενώ το 56% συνέχισε να χάνει ή παρέμεινε σταθερό. Οι δύο βασικοί λόγοι διακοπής της θεραπείας ήταν το κόστος και οι παρενέργειες. Μετά τη διακοπή, το 27% των ασθενών άλλαξε σε άλλο φάρμακο, το 20% επανέλαβε την αρχική αγωγή, το 14% συνέχισε με τροποποίηση τρόπου ζωής και λιγότερο από 1% στράφηκε σε μεταβολική ή βαριατρική χειρουργική.

Η συνολική ανάλυση δείχνει ότι η διακοπή των ενέσιμων θεραπειών δεν οδηγεί αυτόματα σε σημαντική ανάκτηση βάρους. Οι περισσότεροι ασθενείς συνεχίζουν να αναζητούν θεραπευτικές λύσεις, είτε μέσω φαρμακευτικής αγωγής είτε μέσω αλλαγών στον τρόπο ζωής, διατηρώντας ενεργή την προσπάθεια αντιμετώπισης της παχυσαρκίας.