Μια από τις πρώτες ελληνικές αναλύσεις πραγματικών δεδομένων για την τιρζεπατίδη δημοσιεύθηκε στο διεθνές επιστημονικό περιοδικό Obesity Pillars, φωτίζοντας την αποτελεσματικότητα, την παραμονή στη θεραπεία και την εξατομικευμένη τιτλοποίηση του φαρμάκου σε συνθήκες καθημερινής κλινικής πρακτικής. Τη μελέτη σχολιάζει ο ένας εκ των συντελεστών Dr. Ευάγγελος Φουστέρης, Ειδικός Παθολόγος – Διαβητολόγος, διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ και ιδρυτής – ιατρικός διευθυντής των κλινικών MEDOC (Mediterranean Diabetes and Obesity Clinics).

Η πολυκεντρική μελέτη περιέλαβε 249 άτομα με υπέρβαρο ή παχυσαρκία, τα οποία παρακολουθήθηκαν για διάστημα ενός έτους σε 13 ιατρεία σε όλη την Ελλάδα. Το θεραπευτικό περιβάλλον είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον: η αγωγή ήταν πλήρως αυτοχρηματοδοτούμενη, ενώ η τιτλοποίηση της δόσης γινόταν εξατομικευμένα, ανάλογα με την ανταπόκριση, την ανοχή και τις ανάγκες κάθε ασθενούς. Σύμφωνα με τον Dr. Φουστέρη, η μελέτη «αποτυπώνει για πρώτη φορά με συστηματικό τρόπο το πώς χρησιμοποιείται η τιρζεπατίδη στην καθημερινή πράξη στην Ελλάδα, πέρα από τα αυστηρά πρωτόκολλα των κλινικών δοκιμών».

Τα βασικά ευρήματα: Σημαντική απώλεια βάρους και υψηλή παραμονή στη θεραπεία
Τα αποτελέσματα χαρακτηρίζονται ενθαρρυντικά:

– 19,9% μέση απώλεια βάρους στους 12 μήνες, μεταξύ των 180 ασθενών με διαθέσιμες μετρήσεις.
– 50% πέτυχε απώλεια ≥20%, ενώ 27,2% πέτυχε ≥25%.
– 68,3% παρέμεινε στη θεραπεία στον έναν χρόνο, παρά το πλήρες κόστος.
– 70,4% συνέχισε να χάνει βάρος μεταξύ 6ου και 12ου μήνα, με επιπλέον μείωση >2%.
– Μόλις 10,1% παρουσίασε επαναπρόσληψη >2% στο ίδιο διάστημα.
– Η μέση δόση στους 12 μήνες ήταν 9,71 mg, δείχνοντας ότι η εξατομικευμένη τιτλοποίηση οδηγεί σε αποτελεσματικά επίπεδα θεραπείας.

Παράλληλα, καταγράφηκαν βελτιώσεις σε HbA1c, LDL-χοληστερόλη, τριγλυκερίδια και ηπατικούς δείκτες, επιβεβαιώνοντας τη μεταβολική επίδραση της θεραπείας.

Το πιο ενδιαφέρον εύρημα: Η πρώιμη ανταπόκριση δεν καθορίζει την πορεία

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία της μελέτης αφορά τη σχέση μεταξύ πρώιμης και συνολικής απώλειας βάρους. Η απώλεια στους πρώτους έξι μήνες συσχετίστηκε με την πιθανότητα επίτευξης ≥20% στους 12 μήνες. Ωστόσο, η πρώιμη ανταπόκριση δεν προέβλεψε ανεξάρτητα την επιπλέον απώλεια μεταξύ 6ου και 12ου μήνα. Επιπλέον, η περαιτέρω αύξηση της δόσης δεν συσχετίστηκε ανεξάρτητα με πρόσθετη απώλεια βάρους μετά από πολυπαραγοντική προσαρμογή.

Το κλινικό μήνυμα: Η παχυσαρκία απαιτεί εξατομίκευση και διάρκεια

Ο Dr. Φουστέρης τονίζει ότι «η θεραπεία της παχυσαρκίας δεν μπορεί να βασίζεται αποκλειστικά στην αρχική ανταπόκριση ή σε έναν προκαθορισμένο στόχο δόσης. Η πορεία κάθε ασθενούς είναι μοναδική και απαιτεί συνεχή αξιολόγηση, εξατομικευμένη τιτλοποίηση και μακροχρόνια στρατηγική». Ο ίδιος υπενθυμίζει επίσης ότι τα ευρήματα προέρχονται από αναδρομική μελέτη παρατήρησης, η οποία δεν τεκμηριώνει αιτιώδη υπεροχή συγκεκριμένης δοσολογικής προσέγγισης.

Ένα πρώτο ελληνικό βήμα στην πραγματική κλινική εικόνα της τιρζεπατίδης

Η δημοσίευση προσθέτει πολύτιμα δεδομένα στην ελληνική βιβλιογραφία, αναδεικνύοντας την ανάγκη για συνεχή παρακολούθηση, εξατομίκευση και επιστημονική τεκμηρίωση στη θεραπεία της παχυσαρκίας, μιας χρόνιας και πολυπαραγοντικής νόσου που απαιτεί σταθερή και μακροχρόνια φροντίδα.